Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Τίποτα σημαντικό, ζω μονάχα εν λευκώ...

Κάπου εδώ @γυρίζω, κι ας απέχω πάλι....
Μην ανησυχείτε, τίποτε σημαντικό,
ζω μονάχα εν λευκώ...



Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
Γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ' το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το "έλα"
τώρα δε θα 'χα τη φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρη η τρέλα
Αν είχε σώμα θα 'ταν πάλι ψέμα.

Κοίτα τα χέρια πως γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου
μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ' όποιον μου εξηγήσει
να 'χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει...

Τίποτα σημαντικό.
Ζω μονάχα εν λευκώ...

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε το θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα 'τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα 'ταν σαν κι εμένα.

Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις.

Και σε λυπούνται που δεν το 'χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να 'ναι σαν κι εμένα...

Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ....
......

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Σοσιαλιστικός τρόμος και καταχνιά?


Είναι καλοκαίρι... μα γύρω πηχτή καταχνιά...
Πολλές φορές αναρωτιέμαι είμαι μόνη ή είμαστε πολλοί?
Σήμερα η είδηση πέφτει σαν ένας άλλος κεραυνός στο κεφάλι μας!
Προκαταρκτική εξέταση για τις φήμες περί πτώχευσης της χώρας μας!!

Ναι θα μας κυνηγήσουν τώρα γιατί πλέον συζητάμε και αναμεταδίδουμε αυτό που εκείνοι μεθοδευμένα στόχευσαν και πέτυχαν και οι ίδιοι μάλιστα απείλησαν ότι θα επέλθει αν δεν σκύψουμε να μας κόψουν το σβέρκο!!! Την πτώχευση μας, τη δική μας πτώχευση φυσικά, όχι τη δική τους!
Γιατί αυτοί μάλλον κερδοσκοπούν βγάζοντας αμύθητες μίζες από τη δική μας αμαχητί παράδοση στα νύχια των παγκόσμιων κερδοσκόπων.
Ποιός μιλάει για διασπορά ψευδών ειδήσεων? Αυτοί που με τα ψεύδη τους  ότι λεφτά υπάρχουν, ότι θα φέρουν κοινωνική δικαιοσύνη, ότι θα στηρίξουν τους συνταξιούχους και τους αδύνατους, πήραν την ψήφο του κόσμου και ήρθαν σήμερα και χωρίς καμιά λαϊκή εντολή μας παρέδωσαν στα νύχια του ΔΝΤ και των αφεντικών τους!
Η γαλαζοπράσινη παρεούλα της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ έφεραν πράγματι τούτο το καλοκαίρι καταχνιά, πολλή καταχνιά στην ατμόσφαιρα. Ένα σύννεφο χαμηλό με υγρασία που κολλάει σαν γλίτσα σκεπάζει κάθε τομέα της καθημερινότητάς μας και τα δρώμενα μέσα στο σύννεφο αυτό δεν έχουν φως, δεν έχουν ελπίδα, δεν έχουν ζωντάνια, ενώ αντίθετα έχουν γκρίνια, έχουν άγχος, ασυμφωνία των ανθρώπων, πένθιμη βουβαμάρα και απογοήτευση!

160 "βουλευόμενοι"  ψηφίζουν για μας χωρίς εμάς, το μνημόνιο του ΔΝΤ, ψηφίζουν το διοικητικό αλαλούμ που το είπαν "Καλλικράτη" και έχουν το θράσος να λένε ότι ψηφίζουν με λαϊκή εντολή!!
Γεια στην "ελεύθερη και αβίαστη και κατά συνείδηση βούλησή τους"!!
Θαύμα πραγματικό! Πώς 160 βουλευόμενοι κατάφεραν να συμπέσουν οι βουλήσεις τους, είναι ερευνητέο από τον Αθέατο Κόσμο του Χαρδαβέλλα. Εδώ πρόβατα κουμαντάρει ο τσοπάνος και πάλι κάποιο ξεφεύγει από το μαντρί! Τώρα πώς 160 σκεπτόμενοι με στοιχειώδη λογική, άνθρωποι, συμφώνησαν σε ένα μνημόνιο που κανείς τους δεν διαβασε?
Πώς συμφώνησαν σε ένα γραπτό κατασκεύασμα που έγινε μέσα σε γραφεία, με χάρτες, κομπιούτερ, εισηγήσεις επιστημόνων, που δεν ανέβηκαν ποτέ σε ένα βουνό, που δεν ήπιαν καφέ σε ένα καφενείο χωριού, που δεν έζησαν ποτέ την αγωνία να πάθει κάτι ξαφνικό άνθρωπός τους και να μην υπάρχει ούτε γιατρός, ούτε ασθενοφόρο, πως συμφώνησαν σε ένα νόμο που θάβει την ελληνική επαρχία, είναι ίσως το μεγάλο θαύμα του αιώνα!

Καλοκαίρι και καταχνιά...
Κι όπως τρέχει με τον αγέρα η "χαμηλή νέφωση" η υγρή που κολλά πάνω στα πουκάμισα και σου κόβει την ανάσα πάει και στις σκηνές των ηγετών και ηγετικών στελεχών. Των ΚΥΡΙΩΝ της ΕΞΟΥΣΙΑΣ! Τους βλέπεις να κινούνται με σοβαροφάνεια και να μιλούν με ύφος ρήτορα!
Μα τι κρίμα! Είναι πολλοί και ανάμεσά τους χαλκοί ηχούντες και κύμβαλα αλαλάζοντα! Κενοί περιεχομένου άνθρωποι χώνονται μέσα στα πόδια των λίγων που ίσως έχουν κάποιο περιεχόμενο.
Η Καταχνιά των μετριοτήτων, αυτών που αναζητούν την ύπαρξή τους και ακόμη δεν τη βρήκαν παρότι γέρασαν! Κενοί που θέλουν να ελέγξουν την οικονομία, να κυβερνήσουν, να σηκώσουν το κεφάλι μέσα στο σύνολο και να βγουν εκείνοι πιο ψηλά. Βρίσκουν βάθρα κι ανεβαίνουν μα ξαφνικά τους βλέπεις για μια κομπίνα, για μια λαμογιά, που αποκαλύπτεται να κατακρεμνίζονται και σαν γύψινες προτομές να γίνονται θρύψαλλα!

Έκρυψε πια τον ήλιο της Ελλάδας, που ο ποιητής έγραψε ότι σαν αυτόν δεν λάμπει άλλος ήλιος πουθενά, η μαύρη καταχνιά...
Σοσιαλιστικός τρόμος και χούντα μου μυρίζει εδώ...