Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Εικόνες και σκέψεις... επιστροφής στο φθινόπωρο ...της ζωής μας...



Οι μέρες τέλειωσαν... η επιστροφή πάλι προ των θυρών...
Πάντα στα μέσα Αυγούστου σε τούτο το νησί το φθινόπωρο προαναγγέλλει τον ερχομό του...
Έτσι και φέτος, παρά τον αφόρητο καύσωνα, το φθινοπωρινό κυκλάμινο, πιστό στο ραντεβού του, ξεπρόβαλε ανάμεσα από τα πεσμένα λιόφυλλα, αποδεικνύοντας ότι η φύση ξέρει πάντα να βρίσκει το ...δρόμο της...
Η δροσιά επιβάλλει το πανωφόρι, την εσάλπα, τη ζακέτα... Οι ευωδιές κατακλύζουν τον αγέρα που σιγοτραγουδά τις ιστορίες της παράδοσης, που εδώ μένει ζωντανή όσο πουθενά αλλού...
Και φέτος έζησα ανεπανάληπτες στιγμές χαράς και ξεγνοιασιάς...
Ανηφόρισα την "πατωμένη" ανάμεσα στα ελαιοκτήματα... αγνάντεψα το ασημί των λιόφυλλων, μέχρι πέρα στον ορίζοντα, όπου το ασήμι ανακατεύεται με το γαλάζιο ζαφείρι της θάλασσας και τ’ ουρανού και δένει με το πυροκόκκινο χρυσάφι της ανατολής και του δειλινού...

Ανάμεσα στα λιόδενδρα με το Στρατή συναντήσαμε τις μοναχικές αχλαδιές και γευτήκαμε τα λαχταριστά τους αυθεντικά αχλάδια..

Η σοδειά καλή... θα φθάσει και κάτι από αυτήν στην Αθήνα για να γλυκάνει τις πρώτες πικρές μέρες της προσαρμογής στη θανατερή, σκληρή πραγματικότητα της αμείλικτης καθημερινότητάς μας...
Όταν φθάσω Αθήνα με καλύτερο ιντερνετ, σας υπόσχομαι και κάποια βιντεάκια με το σαντούρι και τα τραγούδια του Στρατή... που με το δικό του τρόπο ξέρει να με οδηγεί για να γνωρίζω και να αγαπώ ακόμη περισσότερο αυτό τον τόπο με την ύπαιθρο, τα πέτρινα σπίτια του, τους ανθρώπους του και τις παραδόσεις του...
Άλλη μια φορά γεύτηκα τη φιλία και την αγάπη ανθρώπων αγνών, φίλων πιστών και συγγενών αγαπημένων... ξαναβρήκα παιδικές αγάπες και μνήμες και είχα τόσα πολλά να σας πω, μα το ιντερνετ φέτος μου έκανε κόλπα... ίσως για το καλό μου... ίσως για να μη χάσω δευτερόλεπτο από τις μοναδικές στιγμές του πρωινού καφέ και της απογευματινής βόλτας, με αγαπημένους φίλους... Της μπυρίτσας το βράδυ ή του ούζου στον καφενέ, με κουβεντούλα, πειράγματα σκωπτικά και γέλια πηγαία, που μπερδεύονταν με τους ήχους της μοναδικής μουσικής που είναι συνυφασμένη και απόλυτα συνταιριασμένη με το χωριό αυτό... και δεν λείπει από κανέναν καφενέ είτε ζωντανή με ερασιτέχνες μουσικούς είτε σε στερεοφωνική έκδοση...

Δεν έχω άλλα να πω... αφήνω τις εικόνες, που με κόπο κατάφερα επιτέλους να ανεβάσω για να μιλήσουν αντί για μένα... Μονο ένα θα πω:
Τα πάντα φαντάζουν δυνατά και κατορθωτά όταν είμαστε νέοι. Όμως ο μύθος και η πραγματικότητα συνθέτουν την ίδια τη ζωή που γράφει το δικό της σενάριο, έχει τους δικούς της κανόνες και αποφασίζει χωρίς να ρωτά κανέναν....
Έτσι και η δική μου ζωή έγραψε το δικό της σενάριο, χωρίς να με ρωτήσει... και αποφάσισε για μένα... χωρίς εμένα...

Κι όσο περνούν τα χρόνια τόσο αυτό το συνειδητοποιώ και απλά τα καλοκαίρια στο χωριό αυτό αφήνομαι να ζω ένα flash back και να βιώνω την ψευδαίσθηση ότι ακόμη τα πάντα είναι δυνατά για μένα... γιατί ακόμη δεν θέλω να μεγαλώσω και γιατί ακόμη θέλω πάντα να έχω τη δύναμη και τα όνειρα των νέων ανθρώπων!
Και ναι ο τόπος αυτός με βοηθά πάντα να ονειρεύομαι... πως υπάρχει αγάπη, υπάρχουν ιδανικά... υπάρχουν άνθρωποι...

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Το ...χάος της Μπλογκόσφαιρας τους έβλαψε??


Σε όλο αυτό το μπάχαλο και το χάος που βασιλεύει στην Ελληνική Επικράτεια, με κατάλυση προαιώνιων συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας, μέσα στη γενική ανασφάλεια, τη διαφθορά και την ατιμωρησία, το χάος της μπλογκόσφαιρας τους ...μάρανε και σκέφτηκαν οι νυν σοσια...ληστές εθνοσωτήρες μας, κατ' εφαρμογή της αντισυνταγματικής και παράνομης γνωμοδότησης του, κατά τα άλλα, "εχθρού" τους, πρώην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να θεσπίσουν κανόνες για μας τους ανώνυμους μπλόγκερ.
Λοιπόν δεν με εκπλήσσει!
Το περίμενα! Μετά το θόρυβο με το τρωκτικό και τον τραγικό θάνατο του Γκιόλια, ήμουν σίγουρη ότι κάτι ετοιμάζουν!
Όλα ηταν κατευθυνόμενα και η δολοφονία απλά τους έλυνε τα χέρια!
Έτοιμος λοιπόν ο νόμος για τη φίμωση της Μπλογκόσφαιρας!

Τώρα εξηγείται και η αγάπη της ΣΕΧΤΑ για τους ανώνυμους μπλόγκερς!!
Σχέδιο απλό αλλά και πανούργο! Ήθελαν απλά να μας ταυτίσουν μαζί τους και να περάσουν στον κόσμο την καραμέλλα ότι είμαστε επικίνδυνοι. Τα υπόλοιπα θα έρχονταν από μόνα τους και ο νόμος της άρσης του απορρήτου του διαδικτύου θα φάνταζε λυτρωτικός από τους αόρατους και ...επικίνδυνους μπλόγκερ, σαν και όλοι να είμαστε ...τρωκτικοί!
Είναι φανερό έχουμε χούντα! Οι γνωμοδοτήσεις Σανιδά και των ομοίων του είναι παράνομες και κάθετα αντισυνταγματικές! Το διαδίκτυο δεν υπάγεται στο νόμο περί τύπου. Υπάρχει πλέον και νομολογία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.
Οι μπλόγκερς δεν είναι επιχειρηματίες των ΜΜΕ, δεν έχουν να διαθέσουν δικηγόρους και διευθυντάδες αυτοφωράκηδες, όταν θα τους τρέχουν στα δικαστήρια με την πρόφαση δήθεν και ενός απλού πλημμελήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης ή εξύβρισης που ο καθένας θα μπορεί να τους προσάψει ακόμη και άδικα!
Ούτε ένα έτος διακυβέρνησης και κατέλυσαν προαιώνια συνταγματικά δικαιώματά μας.
Αν άρουν και την ανωνυμία στο διαδίκτυο τότε καταλύουν και το άρθρο 19 του Συντάγματος που επιβάλλει το απόρρητο των επικοινωνιών (αλληλογραφίας και τηλεπικοινωνιών στις οποίες υπάγεται και το διαδίκτυο). Τότε θα φιμωθούν οι απλοί ιδιώτες μπλόγκερ και θα καταργηθεί η ελευθερία της έκφρασης του λόγου και η διάδοση των ιδεών.
Και τότε θα διαδίδονται μόνον οι δικές τους κατευθυνόμενες ιδέες και η πλύση εγκεφάλου θα είναι παιχνιδάκι γι' αυτούς.
Όμως ας μην αυταπατώνται!! Το διαδίκτυο δεν τιθασσεύεται!
To διαδίκτυο είναι θάλασσα και το φοβούνται γιατί στο τέλος θα τους πνίξει!
Είναι η μόνη ελπίδα του κόσμου για μη κατευθυνόμενη πληροφόρηση, για αποκάλυψη των ανομιών τους και της διαφθοράς τους καθώς και των προδοτικών τους σχεδίων.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ.
ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ.
ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 128 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!!

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...