Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Η Ιταλία κέρδισε την υπόθεση για την παρουσία του σταυρού στις σχολικές αίθουσες

Σήμερα μετά από διάστημα ενός χρόνου και τριών μηνών, είδα ότι ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που παλεύουν για το αυτονόητο που εγώ πιστεύω.
Είδα με ικανοποίηση ότι και οι Ευρωπαίοι Δικαστές, με συντριπτική πλειοψηφία, αποφάσισαν αμετάκλητα ότι δεν μπορούν οι ανεξίθρησκοι υποτίθεται, να επιβάλλουν τη δική τους άποψη σ' αυτούς που θέλουν να οριοθετούν την πορεία τους στη ζωή, με εθνικά ή θρησκευτικά σύμβολα και να τους υποχρεώνουν να καταργούν έθιμα και σύμβολα προαιώνια και σεβαστά από τις κοινωνίες και τα κράτη, στα πλαίσια της εθνικής, θρησκευτικής και λαϊκής τους κουλτούρας.
Με δεκαπέντε ψήφους υπέρ και δύο κατά η Ολομέλεια του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,   εκδικάζοντας την προσφυγή Λάουτσι και άλλων κατά Ιταλίας, αποφάνθηκε σήμερα ότι η παρουσία του σταυρού στις σχολικές αίθουσες της Ιταλίας δεν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην εκπαίδευση.
Η υπόθεση αφορούσε την παρουσία των σταυρών στις σχολικές αίθουσες των δημόσιων σχολείων στην Ιταλία, η οποία κατά τους προσφεύγοντες ήταν ασυμβίβαστη με την υποχρέωση του κράτους να σέβεται, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, κατά την εκπαίδευση και τη διδασκαλία, το δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίζουν στα παιδιά τους μια εκπαίδευση και διδασκαλία σύμφωνα με τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις.

Στην ακροαματική διαδικασία, παρενέβησαν, ως τρίτοι, 33 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι, Ευρωπαϊκό Κέντρο του Νόμου και της Δικαιοσύνη, η Διεθνής Επιτροπή Νομικών, η Interights και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και οι κυβερνήσεις Αρμενίας, Βουλγαρίας, Κύπρου, Ρωσίας, Ελλάδας, Λιθουανίας, Μάλτας, Μονακό, Ρουμανίας και Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου.
Στο σκεπτικό της απόφασης διευκρινίζεται ότι ναι μεν τα κράτη-μέλη του ΣτΕ έχουν την υποχρέωση να σέβονται, κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των γονέων αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, η παρουσία του σταυρού στις σχολικές αίθουσες, δεν αντιστρατεύεται το δικαίωμα των γονέων, να ανατρέφουν τα παιδιά τους, ανάλογα με τις δικές τους θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις..
Το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε ότι, η παρουσία του σταυρού ή άλλων θρησκευτικών συμβόλων στις σχολικές αίθουσες, συνιστούν επιρροή στους μαθητές, διευκρίνισε ότι η απόφαση για τοποθέτηση θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία εναπόκειται στα κράτη-μέλη και αποφάνθηκε ότι αυτό, δεν αποτελεί κάποια μορφή κατήχησης.
Μετά από αυτά θα πω πλέον με βεβαιότητα ότι:  Η αθεϊα ή η πίστη δεν επιβάλλεται με νόμους και απαγορεύσεις αλλά είναι ζήτημα τρόπου σκέψης, φιλοσοφίας και στάσης ζωής του κάθε ανθρώπου!
Και θα ξαναπώ ότι το να μάχεται κανείς με φανατισμό κατά της θρησκείας προδίδει ότι είναι ένας θρησκόληπτος άθρησκος!
Και οι άνθρωποι κάποτε πρέπει να βρουν τη μέση τομή και να απεγκλωβιστούν από κάθε μορφή θρησκοληψίας,  όχι μόνον των θρησκευόμενων αλλά και των φανατισμένων και δογματικών ...άθρησκων!! 

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Πάγκαλος: Μέγιστο ζητούμενο σήμερα είναι ο κοινοβουλευτισμός και η Δημοκρατία ...


Θεωρούσα τον κ. Πάγκαλο έξυπνο άνθρωπο και πάντα πίστευα ότι όσα λέει και όσα κάνει δεν τα κάνει ούτε από αφέλεια, ούτε από αμέλεια.
Έχει το σκοπό του, κάτι θέλει να πετύχει και κάποιους λόγους εξυπηρετεί.
Γι' αυτό και με προβλημάτισε ιδιαίτερα αυτό που παρακάτω εκθέτω, που έγραψε ο Στέφανος Μυτιληναίος και που νομίζω ότι δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα.
Τα σχόλια δικά σας:


"Πρέπει να τα έχει «παίξει» εντελώς ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Για παράδειγμα, με αφορμή το γιαούρτωμά του στα Καλύβια, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία, εν κατακλείδι, αναφέρει: «Σε μιαν εποχή βαθύτατης οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής κρίσης, όπου το μέγιστο ζητούμενο είναι ο κοινοβουλευτισμός και η Δημοκρατία να αντέξουν και να αποδείξουν ότι μπορούν να δώσουν τη λύση, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει τακτικές και μεθοδεύσεις που θυμίζουν έντονα όσα έκαναν οι εχθροί του κοινοβουλευτισμού εναντίον της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Εκείνος που τελικά κέρδισε τότε, ήταν ο φασισμός και οι Ναζί».
Στην κυριολεξία δεν πιστεύαμε στα μάτια μας όταν διαβάσαμε ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συνέκρινε τη σημερινή ελληνική δημοκρατία με την… περιβόητη γερμανική Δημοκρατία της Βαϊμάρης, κατά την περίοδο του μεσοπολέμου (1919-1933). Η δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν αποτέλεσμα της γερμανικής ήττας στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Η τραγική κατάληξη αυτής της αδύναμης δημοκρατίας είναι γνωστή. Ένας πληγωμένος λαός, διαλυμένος οικονομικά, και ενοχοποιημένος για έναν παγκόσμιο πόλεμο, προσπάθησε να σταθεί στα πόδια του. Σοσιαλδημοκρατικές και συντηρητικές κυβερνήσεις εναλλάσσονταν μέσα σε ένα σκηνικό διαφθοράς, αλλά και επίπλαστης ευημερίας χάρη στην εξωτερική οικονομική βοήθεια. Μέχρι το κραχ της Γουώλ Στρητ το 1929, που οδήγησε την εξαρτημένη από εξωτερικά δάνεια οικονομία στην κατάρρευση. Η ανεργία, η βία και η διαφθορά διέλυσαν την αναιμική δημοκρατία. Οδήγησαν στην έξαρση του εθνικισµού, στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία..
Η δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν στην πραγματικότητα μια κατοχική δημοκρατία, που φρόντισε να εξαθλιώσει και να ταπεινώσει τον γερμανικό λαό, ο οποίος απελπισμένος στράφηκε στον εθνικοσοσιαλισμό! Να υποθέσουμε ότι ο Θεόδωρος Πάγκαλος παραδέχεται, εμμέσως, ότι η σημερινή δημοκρατία μας είναι επίσης «κατοχική», με ανάξιους και αδύναμους πολιτικούς, που υπηρετούν σαν σκυλάκια τα ξένα συμφέροντα; Αν ναι, τότε ο κύριος Πάγκαλος θα έπρεπε να κάνει πρωτίστως αυτοκριτική και κριτική στους ομοίους του, οι οποίοι -σαν τους πολιτικούς της δημοκρατίας της Βαϊμάρης- είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για όσα συμβαίνουν και για όσα πρόκειται να συμβούν! Εσείς κύριε Πάγκαλε και οι όμοιοι σας ανοίγετε το δρόμο στο φασισμό και στο ναζισμό! Όχι ο λαός!
Επιτέλους κύριε Πάγκαλε! Ή σιωπήστε ή παραιτηθείτε! Η αλαζονεία και η αμετροέπειά σας απειλούν τη δημοκρατία, όχι οι πολίτες που δεν αντέχουν άλλο ούτε εσάς, ούτε την κατοχική και ξενόδουλη κυβέρνηση που υπηρετείτε!"
Στέφανος Μυτιληναίος

Φοβάμαι κι εγώ ότι έχει δίκιο ο συγγραφέας και ότι ο κ. Πάγκαλος ξέρει πολύ καλά τι λέει. Και δυστυχώς μ' αυτά που λέει επιβεβαιώνει τους φόβους μας για ό,τι ενδέχεται ν' ακολουθήσει στη Χώρα μας... Διότι αν ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης σήμερα παραδέχεται ότι "μέγιστο ζητούμενο είναι ο κοινοβουλευτισμός και η Δημοκρατία" τότε τι να πούμε οι υπόλοιποι?...

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Η δημοκρατία μας ξεψυχάει... και οι υπεύθυνοι ρίχνουν πάλι κροκοδείλια δάκρυα...


Γι' άλλη μια φορά ο απολογισμός βαρύς...
Δύο νεκροί αστυφύλακες και δύο βαριά τραυματίες!!! Μόλις προχθές η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων με ανακοίνωσή της δήλωνε: " δεν είμαστε πια ο σάκος του μποξ"!!
Κατάγγειλε την υποκρισία λέγοντας:


"Η κυβέρνηση παραμένει απλός θεατής «υποθέτοντας» ότι η λαϊκή κατακραυγή και οι αντιδράσεις για το όποιο ζήτημα θα καταλαγιάσουν και θα αρκεστούν στο σύνηθες μέσο εκτόνωσης «το σάκο του μποξ» που λέγεται αστυνομικός.
Η αστυνομική ηγεσία κάνει καθημερινά το σταυρό της, έως ότου τουλάχιστον περάσουν οι ετήσιες κρίσεις, για την αποφυγή ακραίου συμβάντος που μπορεί να αποφέρει θύμα από την πλευρά των διαδηλωτών.
Ο απλός αστυνομικός που κάθε μέρα λοιδορείται, δέρνεται, καίγεται και που κρατά την οικογένεια του σε ένα διαρκές άγχος για το πότε θα γυρίσει σπίτι, πώς θα γυρίσει και αν θα γυρίσει, λέει ως εδώ!!!
Οι «κροκοδείλιες δηλώσεις», το «ναι μεν αλλά» και «το χτύπημα στην πλάτη» φτάνουν!!!
Κύριοι μας εγκαταλείψατε σε σημείο ώστε σε λίγο θα πληρώνουμε από την τσέπη μας τα καύσιμα των περιπολικών, τις μεταγωγές, τα αναλώσιμα των γραφείων, τις υπηρεσιακές μετακινήσεις, τις επισκευές των οχημάτων και πολλά άλλα!!!
Αναγκαστικά οδηγούμαστε στο να εγκαταλείψουμε την κοινωνική αστυνόμευση και ασχολούμαστε με την προστασία και φύλαξη της «ελίτ του τόπου» ενώ παράλληλα έχουμε «τεθεί» απέναντι σε κάθε κοινωνική ομάδα, χρησιμοποιούμενοι ως μέσο εκτόνωσης." 
 
Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά...
Δεν πρόλαβαν να καταγγείλουν την υποκρισία των Κυρίων που ενώ τους εγκατέλειψαν και τους έριξαν σχεδόν ανεκπαίδευτους στα νύχια των αμέτρητων αητονύχιδων της παρανομίας και του εγκλήματος που κατέκλυσαν τη χώρα μας και επέβαλαν το νόμο το δικό τους, το νόμο του τρόμου και του θανάτου, σήμερα, αντί έστω και ένας να παραιτηθεί, εξακολουθούν να μη ντρέπονται και να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα δηλώνοντας:
"ότι το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας πρέπει  να εκφράσει τον αποτροπιασμό του για αυτό το έγκλημα. Γιατί είναι  έγκλημα αυτό το οποίο συνέβη" 

Έγκλημα είναι κύριοι, δεν το συζητάμε, όμως έγκλημα που είστε ηθικοί αυτουργοί εσείς!! Διαβάσατε την ανακοίνωση των αστυνομικών; 
Μάλλον όχι, γιατί αλλιώς δεν θα έπρεπε καν να εμφανίζεστε και να μιλάτε!!

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...