Κυριακή 13 Μαΐου 2012

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!



Μερικούς στίχους από ένα τραγούδι του Καζαντζίδη που βρήκα στο yutube  και τις ευχές μου σε όλες τις μανούλες του κόσμου να καμαρώνουν ευτυχισμένα και υγιή τα βλασταράκια τους, αφιερώνω σήμερα για τη γιορτή αυτή της μητέρας... παρόλο που πάντα ήμουν αντίθετη στις ειδικές γιορτές για τα ζώα, τα παιδιά, τη γυναίκα, τη μητέρα, το περιβάλλον κλπ.
Τις αξίες αυτές της ζωής μας πρέπει να τις τιμάμε και να τις γιορτάζουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή... γιατί αυτές οι αξίες μας ξεχωρίζουν σαν ανθρώπινες οντότητες...

H φωτογραφία απεικονίζει το πρώτο δωράκι που μου έκανε σε μια γιορτή της μητέρας πριν πολλά χρόνια η κορούλα μου... όταν ακόμη πήγαινε στο νηπιαγωγείο...

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
χίλια κομάτια μοιρασμένη
γεμάτη αγάπη και στοργή

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
ακούραστη βασανισμένη
σ΄όλο τον κόσμο είσαι εσύ

Είσαι αναστασης καμπάνα
όλου του κόσμου είσαι η μάνα
είσαι η ίδια η ζωή

Κάνεις θυσίες νύχτα μέρα
και η ζωή δεν πάει πιο περα
αν λήψεις μόνο μια στιγμή

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
η πιο μεγάλη αδικημένη

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
μια θάλασσα γαληνεμένη
είναι η δική σου η αγκαλια

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
ανώνυμη και πονεμένη
που μένεις πάντα στην σκιά

Είσαι αναστασης καμπάνα
όλου του κόσμου είσαι η μάνα
είσαι η ίδια η ζωή

Κάνεις θυσίες νύχτα μέρα
και η ζωή δεν πάει πιο περα
αν λήψεις μόνο μια στιγμή

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη
η πιο μεγάλη αδικημένη

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Χαράζει άραγε το ξημέρωμα ή ζούμε μια οφθαλμαπάτη;


Η επόμενη μέρα των εκλογών είναι εδώ...
Το πολιτικό σκηνικό δείχνει να έχει εντελώς ανατραπεί...
Ο δικομματισμός πήρε το μάθημά του για τα καλά...
Τα παπαγαλάκια ανέλαβαν το ρόλο τους ξανά της καταστροφολογίας και περί της αποπομπής μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση... Κλαίνε... δήθεν γιατί η Ελλάδα τώρα θα πτωχεύσει αφού δεν θα της εκταμιεύσουν τις επόμενες δόσεις...
Εγώ όμως γιατί δεν φοβάμαι; γιατί δεν συμμερίζομαι καθόλου τις ανησυχίες τους; Γιατί έχω την αίσθηση ότι εξακολουθούν να μας τρομοκρατούν με ψεύτικους "μπαμπούλες";
Έτσι κι αλλιώς τα χρήματα αυτά που θα μας εκταμίευαν σε μένα, σε μας δεν θα ερχόντουσαν... πάλι στους τοκογλύφους θα γύριζαν με τη μορφή επαχθών τόκων και ό,τι περίσσευε προφανώς θα ήταν οι μίζες για τις υπογραφές όσων τα συμφώνησαν και θα εισέπρατταν...
Εγώ και η χώρα μου έτσι κι αλλιώς πτωχευμένοι νοιώθουμε... αν τώρα πτωχεύσουν και οι συγκυβερνήτες μας του χθες, ποσώς μ' ενδιαφέρει... ή μάλλον πολύ μου αρέσει...
Το μόνο που φοβάμαι μήπως για άλλη μια φορά ο λαός προδοθεί από τα κόμματα που έδειξε την εμπιστοσύνη του για να τον βγάλουν από την κοινωνική αδικία και την πολιτική αλητεία των θρασύτατων εκατομμυριούχων που μέχρι χθες του κουνούσαν το δάχτυλο φωνάζοντας του ότι πρέπει να κάνει θυσίες... προφανώς για να μη χάσουν αυτοί την εξουσία και τα εκατομμύριά τους... κλεμμένα στο μεγαλύτερο μέρος τους από τον ιδρώτα του!!
Η αριστερά με την εκδοχή του Τσίπρα... πήρε κεφάλι και δείχνει έτοιμη να πυροβολήσει τους ενόχους της καταστροφής μας...
Δεν ξέρω αν πρέπει να την εμπιστευτούμε... δεν ξέρω αν είναι η αριστερά που ονειρευόμαστε... δεν ξέρω αν θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα εκμεταλλευτεί τη δύναμη που της έδωσε ο λαός... φοβάμαι μόνον μήπως κι αυτή αποδειχθεί απλά μια "ψεύτικη αριστερά" που κατασκευάστηκε μόνο και μόνο για τις ανάγκες των ίδιων οικονομικών οίκων εξάντλησης της αντοχής μας...
Θα δείξει...  Ας ελπίζουμε... στο καλύτερο... γιατί σήμερα αποδείξαμε ότι σαν λαός μπορούμε να ανατρέψουμε το σύμπαν αρκεί να το θελήσουμε!!

Κυριακή 6 Μαΐου 2012

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ

 
Ναι είμαι κι εγώ ανάμεσα σ' αυτούς τους αποφασισμένους μεν, αναποφάσιστους δε, είμαι κι εγώ ανάμεσα σ' αυτούς που νοιώθουν την ψυχή τους βαρειά κι έναν κόμπο στο λαιμό τους, τούτη την λαμπρή καλοκαιρινή Κυριακή που το βράδυ της, παρά το ολόγιομο σχεδόν φεγγάρι που θα φωτίζει ακόμη τον ουρανό της, μπορεί να είναι η πιο σκοτεινή Κυριακή της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας...  Ξέρω ότι αν ο κόσμος δεν ψηφίσει αντιμνημονιακά, τότε θα νυχτώσει για πάντα για τη Χώρα μου  και θα είναι μια νύχτα βαθειά χωρίς φεγγάρι... κι ίσως άδικα το παληκάρι θα περιμένει όλη "νύχτα" με καημό να ξαστερώσει σε μια λέφτερη Ελλάδα... Δεν έχω κάτι περισσότερο ή λιγότερο να πω από τις παρακάτω σκέψεις που διάβασα στο ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ και ταυτίζομαι μαζί τους:

Το ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ανήκει στους αποφασισμένους αναποφάσιστους. Είμαστε και εμείς από τα εκατομμύρια Ελληνες που ήθελαν και θέλουν πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Είμαστε και εμείς από τα εκατομμύρια Ελληνες που είναι αηδιασμένοι από τον θίασο του αυτόκλητου και ανάξιου πολιτικού προσωπικού και θα θέλαμε τους συντριπτικά περισσότερους από όσους το συναπαρτίζουν να τους δούμε να πηγαίνουν τουλάχιστον στα σπίτια τους και στις δουλείες τους (εάν ξέρουν να κάνουν κάποια δουλειά).
            Για εμάς αυτό το πολιτικό σύστημα της ελάχιστης δημοκρατίας και της μέγιστης ολιγαρχίας έπρεπε να έχει καταρρεύσει προ πολλού και είναι και αυτό που είναι ένοχο για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας. Επισημαίνουμε για μία ακόμα φορά ότι το πολιτικό σύστημα δεν είναι αυθύπαρκτο, αλλά απόλυτα εξαρτημένο και ακόλουθο του γενικού κοινωνικού συστήματος, δηλ. του καπιταλισμού.
       Το σύστημα αυτό με τους πρωτογενείς πολιτικούς σχηματισμούς του (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ), αλλά και τους δευτερογενείς που μετέχουν σε αυτό, το τροφοδοτούν και κυρίως τροφοδοτούνται από αυτό, είναι υπεύθυνο για την πλήρη και συνολική κατάρρευση της ελληνικής κοινωνίας και της ζωής κάθε Ελληνα και Ελληνίδας. Είναι οι πολιτικές επιλογές του (πράξεις και παραλήψεις) που οδήγησαν στην κατάρρευση της χώρας και στα μνημόνια. Τα μνημόνια δεν είναι αίτια, αλλά αποτελέσματα άλλων αιτίων – πολιτικών επιλογών. Τα αίτια αυτά, επειδή αφορούν το ίδιο το σύστημα εξουσίας και είναι επιλογές του, κανείς τους δεν τόλμησε να τα αναλύσει. Στρέφουν σκόπιμα την προσοχή των πολιτών αλλού και ορίζουν διαφορετικό περιεχόμενο για κάθε «δημόσια» συζήτηση.
Το ίδιο το πρωτογενές πολιτικό σύστημα των κομμάτων εξουσίας και όσων το καθορίζουν με την ίδια την συμπεριφορά, την κουλτούρα του και τις ηθικές του αντιλήψεις εξέθρεψε το φαινόμενο του «καπιταλισμού αλά γκρέκα» (για να ονομάσουμε αυτό το μπαρόκ κατασκεύασμα που αποτέλεσε τον βασικό τύπο συμπεριφοράς και ηθικής του Ελληνα της μεταπολίτευσης) και τον αντίστοιχο τύπο πολίτη και ανθρώπου … .           
Όλα αυτά πρέπει να τελειώσουν και πρέπει να τα τελειώσουμε την Κυριακή των εκλογών εμείς οι ίδιοι. Ή τα τελειώνουμε και βάζουμε τις βάσεις για μία Ελλάδα που θα σέβεται τον λαό της και θα ανήκει σε αυτόν ή συνεχίζουμε την βαρβαρότητα, την αθλιότητα, τον όλεθρο και την αναξιότητα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ  
         Ισως και να θυμώσαμε που δεν καταφέραμε ακόμα να δημιουργήσουμε τη νέα αυτή πολιτική δύναμη που θα αλλάξει την χώρα οριστικά και ουσιαστικά, αυτή που θέλουμε όλοι, αλλά δεν απογοητευτήκαμε. Θα ξεκινήσουμε αμέσως μετά τις εκλογές, πιο ώριμοι, πιο αποφασιστικοί, πιο κατασταλαγμένοι και σοφότεροι από τα ίδια τα λάθη που έγιναν.
       Όμως αν και αναποφάσιστοι είμαστε αποφασισμένοι να μην δώσουμε την Κυριακή καμία ψήφο στο δικομματισμό και στα μνημονιακά εξαπτέρυγά του. Είμαστε αναποφάσιστοι, αλλά αποφασισμένοι να ψηφίσουμε δυνάμεις και σχηματισμούς που έχουν άλλη αντίληψη για την πορεία της κοινωνίας- έστω απλά και αποδεδειγμένα αντιμνημονιακές δυνάμεις.  Ετσι θα έλθει η πρώτη ανατροπή, το πρώτο ηχηρό χαστούκι από ένα λαό που παίρνει την απόφαση να μην γίνει ραγιάς, γελοίος και φτωχός σε όλα.
   Μην περιμένουν οι εκλογοαναλυτές να κάνουν αναγωγές στα αποτελέσματα δημοσκοπήσεων που έχουν με βάση τις παλιές μεθόδους. Οι αναποφάσιστοι θα ψηφίσουμε όλοι αντιμνημονιακές δυνάμεις. Απλά δεν έχουμε ακόμα κατασταλάξει και θα το κάνουμε το αργότερο την Κυριακή μέσα στο παραβάν. Και να ξέρουν: θα επιλέξουμε δυνάμεις που θα μπουν στην Βουλή, για να τιμωρήσουν τους ανίκανους με ακόμα πιο σκληρό τρόπο.
      Ολοι θα είμαστε στις κάλπες την Κυριακή – μην περιμένουν να αυξήσουμε τα ποσοστά τους απέχοντας. Δεν θα τους δώσουμε το δικαίωμα να κυβερνήσουν ξανά τον τόπο. Θα τους αποτινάξουμε και αυτούς και το γελοίο καθεστώς τους αποδεικνύοντας σε όλους – και σε κάποιους από εμάς τους ίδιους - ότι το καθεστώς και το σύστημα δεν είναι ανίκητα.
         Είμαστε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να αλλάξουμε σελίδα στην ιστορία της χώρας και να της δώσουμε συνέχεια, να τη σώσουμε από την καταστροφή και την εξαφάνιση που απεργάζεται δεκαετίες ο άθλιος δικομματισμός. 
    Θα ψηφίσουμε με καθαρή σκοπιμότητα για να διαλυθεί ο καταστροφικός δικομματισμός και το σύστημά του.
          Θα ψηφίσουμε με καθαρή σκοπιμότητα κόμματα που είμαστε βέβαιοι ότι θα μπουν στην Βουλή και δεν θα συνεργαστούν με τους εγκληματίες των μνημονίων.
           Ακόμα και εάν δεν είμαστε σύμφωνοι με τα κόμματα που αρνούνται τα μνημόνια και τις πρακτικές τους, θα τα ψηφίσουμε με ένα και μόνο σκοπό, για ένα και μόνο λόγο: την ήττα της καμαρίλας του δικομματισμού και της υποδούλωσης και εξαθλίωσης που έφερε.
       ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ και την Κυριακή 6 Μαϊου θα δώσουμε μια ανάσα ελπίδας και ζωής στην Ελλάδα, καταργώντας την αθλιότητα και αλλάζοντας σελίδα.
      Οσο για εμάς στο Λαϊκό Κίνημα, οι θέσεις και ο αγώνας μας για την κοινωνία με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του είναι αυτές που θα στηρίξουν την συνολική, την πραγματική αλλαγή, είναι αυτές που θα κυριαρχήσουν στο μυαλό των ανθρώπων στο άμεσο μέλλον. Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μαζί με κάθε άνθρωπο που θέλει να σκέφτεται και να είναι ελεύθερος.    
            ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!

Σάββατο 28 Απριλίου 2012

ΤΖΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: δεν εκβιάζεται λέει, αλλά εκβιάζει στεγνά τους όψιμους διώκτες του!!


Το θράσσος τους απύθμενο!!
Απροκάλυπτα δηλώνει ο Τζοχατζόπουλος ότι ...δεν εκβιάζεται ενώ συγχρόνως εκβιάζει ο ίδιος ωμά!
Θα δώσει λέει ονόματα και δεν θα πάρει την ευθύνη μόνος του, μετά τη δίωξη και την προσωρινή κράτηση όλης της οικογενείας του, δηλαδή της κόρης και της συζύγου του!!
Τι μας λέει δηλαδή; ότι ξέρει κι άλλους ένοχους που ροκάνιζαν μαζί το δημόσιο χρήμα προς δόξα του Έλληνα... μ@λ@@@ που τους ψήφιζε, αλλά μέχρι τώρα δεν έδινε ονόματα γιατί προφανώς είχε εξασφαλίσει τη δική του ατιμωρησία. Τώρα όμως που το παιχνίδι "χοντραίνει" μάλλον και βγαίνει εκτός των  "συμφωνημένων όρων" υποθέτω... τώρα σκέφτηκε να δώσει ονόματα των υπεύθυνων της καταλήστευσής μας!
Μπροστά στα μάτια μας παζαρεύουν την υποχρέωσή τους να καταγγείλουν κάθε ένοχο, λες κι αυτό είναι δικαίωμά τους και το ασκούν ανάλογα πώς τους βολεύει και πως τους εξυπηρετεί!
Εεεε όχι κ. Τζοχατζόπουλε... τώρα πια είναι αργά!
Έπρεπε ήδη να είχατε δώσει ονόματα... και αφού δεν δώσατε θα πρέπει να κατηγορηθείτε και για υπόθαλψη εγκληματίων και όχι να εκβιάζετε με θράσσος ότι αν δεν αφήσουν την οικογένειά σας ελεύθερη τότε θα τους ...καταδώσετε!!!
Ούτε ίχνος ντροπής πια!!!

Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου... Σολωμός.




Σύννεφα... πυκνώσατε πάλι...
αντάρα η μορφή σας...  έτοιμη να λυτρώσει τα ψαροκάϊκα από την αδυσώπητη αλμύρα...
Στο βάθος το γκρίζο φωτίζεται... σημάδι ότι το φως υπάρχει πίσω από το μαύρο και θα βρει το δρόμο του ξανά να φωτίσει τα σκοτάδια μας...


Θάλασσα ανταριασμένη... θάλασσα θυμωμένη...  με πείσμα ανταγωνίζεσαι τον ουρανό και προσπαθείς να του μοιάσεις... σαν το χαμαιλέοντα μιμείσαι τα χρώματα του και αφρίζεις μανιασμένα θέλεις κι εσύ με τα κύματά σου να μοιάσεις στα σύννεφα... και να λουστείς το κρυμμένο φως τους...


Απάνεμη φωλιά το μικρό λιμανάκι, για τα  μοναχικά σκαριά που λικνίζονται μ' εμπιστοσύνη στη ασφαλή υγρή αγκαλιά του.... βαμμένα στο μαβί του δειλινού...που αναγκαία σε λίγο θα συναντήσει το ασημόφως του φεγγαριού...


Μοιάζει ποτάμι που χύνεται στη θάλασσα... μα όχι δεν είναι... Είναι η θάλασσα που ζήλεψε το ποτάμι και θέλησε να πάει αντίστροφα και κόντρα στο πεπρωμένο της. Είναι η θάλασσα που πήρε ανάποδα το δρόμο και λες και κίνησε να ανέβει στη στεριά, λες και θέλησε ν' ανατρέψει το μονότονο και να φέρει τα πάνω κάτω... γι' αυτό ξεχύθηκε και πλημμύρισε στην αλμύρα της, τις καλαμιές...


Είναι όμορφα τα ελληνικά νησιά... που δαντέλες στολίζουν τα πελάγη και τους κόλπους μας... λευκό, γαλάζιο και το χωμάτινο πιθάρι να μας θυμίζει τη ρίζα μας, να μας ξυπνά το αρχαίο και  μ' αυτό να μας θυμίζει το χρέος μας...



Και το μικρό ξωκκλήσι στο δρομάκι που πάει στο γιαλό... δείγμα τρανό της πίστης του Έλληνα στο μαγικό και στο θείο...  Με ανείπωτη γλύκα και λάμψη το πύρινο φως του ήλιου που βουλιάζει στη δύση, λαμπρύνει το μικρό καμπαναριό με υπερκόσμια... γαλήνη...


Το πέτρινο σπίτι με την κεραμοσκεπή και την πλακόστρωτη αυλή και τη γωνιά με το μπαμπού σαλονάκι του, χάρμα οφθαλμών και νότα παράδοσης και ποιότητας στον περίπατό μας..


Κλασικά λευκά σπιτάκια με τα γαλάζια τους παραθυρόφυλλα και τις ανθισμένες αυλές και βεράντες τους, ...
 

... τις γεμάτες με αμέτρητες γλάστρες, με λογιών λογιών λουλούδια της άνοιξης ...  που δίνουν χρώμα στην άχρωμη και μουντή ζωή μας...


Τι αναπαυτικά που τεμπελιάζει η γατούλα κουλουριασμένη στην καρότσα του παλιού τρίκυκλου... με βία ανοίγει το ένα μάτι να δει τους περιπατητές που της ψυθίρισαν ...ψιτ...ψιτ... μα σημασία δεν δίνει... ξέρει ότι αυτοί που περνούν μπροστά της είναι φίλοι... και η αύρα τους εκπέμπει αγάπη για όλα τα πλάσματα του κόσμου...


Νάτος και ο άλλος υπομονετικός φίλος μας... χαμηλοβλέποντας με υφάκι σοβαρό και αυστηρό... στέλνει το μήνυμα ότι δεν γουστάρει πολλά πολλά... έχει δουλειά δική του να χαρεί το γρασίδι και τις μαργαρίτες του Απρίλη...


Ο Χειμώνας αφήνει γειά... παρά την ψύχρα που ακόμη τραβάει στους ώμους τη ζακέττα, τα χρώματα των λουλουδιών, ο παιχνιδιάρης με τα σύννεφα ήλιος και η θαλπωρή των δυνατών αχτίδων του προμηνύουν το καλοκαιράκι που είναι προ των πυλών..

 

Χαμομηλάκια. Δεν αντέξαμε στον πειρασμό... γεμισαμε μια σακούλα με τα μικρά αυτά χρυσά ανθάκια που αποπνέουν άρωμα μωρού και γλύκα ανείπωτη και γεύση... βάλσαμο και φάρμακο για το κάθε τι...


δίπλα στο χρυσάφι με τις μαργαρίτες και τα μωβ αγριολούλουδα και τις μολόχες όλα μαζί να δένουν σε μια πανδαισία ανοιξιάτικης ομορφιάς και λαμπρής χαράς της ύπαρξής μας...



Νάτα και τα ξανθά κεφαλάκια απλωμένα στο ταψάκι να στραγγίξουν, να ξεραθούν και να μπουν στη γυαλα στο ντουλάπι με τα ελληνικά βότανα... που κάποιοι κάνουν τη δαιμονική σκέψη να απαγορέψουν τη συλλογή τους... στα πλαίσια του κώδικα alimentarius που ήδη έφθασε στην πόρτα μας...

Ας κρατήσουμε στη σκέψη μας και στη μνήμη μας εικόνες Ελλάδας σαν τις παραπάνω, ας μη σταματήσουμε να αναγνωρίζουμε το όμορφο και το ποιοτικό του τόπου μας και με πείσμα ας αρνηθούμε την παραχώρηση των δικών μας αξιών και των δικών μας δίκαιων σ' αυτούς που τόλμησαν να σκεφτούν να μας τα πάρουν!!

Σάββατο 14 Απριλίου 2012

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ!



Πασχαλιά...
ευωδιά και φως...
ελπίδα από εδώ και μπρος
κι οι προσδοκίες της καρδιάς
μια ανθισμένη αγκαλιά...


Στο βουρκωμένο  τ' ουρανού
και στο βαθύ της θάλασσας
τα χέρια μου σταυρώνω
και με προσδοκία κρυφή
το βλέμμα μου υψώνω
σαν σε προσευχή...


Της ψυχής μου η κραυγή
στα πέρατα του κόσμου αντιλαλεί
ν' αλλάξει και ν' αλλαχθεί,
με όλη τη δύναμή της ποθεί...



Ο γολγοθάς που οι δυνάστες 
της επέβαλαν άδικα, ν' ανεβεί,
ξέρει πως αν στην κορυφή κοιτάξει
θα γίνει όραμα και δύναμη
για περίσκεψη και  αλλαγή
ώστε σ' Ανάσταση αληθινή να φθάσει...


ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟΥΤΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ,
ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!

κάντε κλικ στις φωτο, είναι ...αληθινές...

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Ό,τι έχω πάρει από της μάνας μου τα μάτια, σκόνη και στάχτη και ζωή σε δυο κομμάτια....





Συννεφιασμένη Κυριακή, σχεδόν πενήντα χρόνια,
αποσκευές και φυλακή, σε πλοία και βαγόνια.
Της μετανάστευσης σκιά, Σικάγο, Βερολίνο,
με δυο τσιγάρα δανεικά και κλάμα από κλαρίνο...

Ό,τι έχω πάρει από της μάνας μου τα μάτια,
σκόνη και στάχτη και ζωή σε δυο κομμάτια.
Ό,τι θυμάμαι απ του πατέρα μου τον ήχο,
εννέα όγδοα στης Καισαριανής τον τοίχο..

Συννεφιασμένη Κυριακή, σχεδόν πενήντα χρόνια,
εγώ εδώ κι η Ελλάδα εκεί, να πέφτει από μπαλκόνια.
Φωτογραφία μιας ζωής, στη μέση στο σαλόνι,
σαν τους φυγάδες που κανείς ποτέ τους δε γλιτώνει..

Ό,τι έχω πάρει από της μάνας μου τα μάτια,
σκόνη και στάχτη και ζωή σε δυο κομμάτια.
Ό,τι θυμάμαι απ του πατέρα μου τον ήχο,
εννέα όγδοα στης Καισαριανής τον τοίχο..

ΑΘΑΝΑΤΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΗ  ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ!!

Αφιέρωμα στον απεγνωσμένο Άνθρωπο που προτίμησε την αυτοκτονία από την ...ατίμωση!

Όταν κοιτάς από ψηλά την ανατολή !!