Στον Έρωτα...

Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα...
Γιορτή χιλιοτιμημένη από όλους τους ερωτευμένους και μη!!

Ας την τιμήσω κι εγώ λοιπόν με ένα ποιήμα μου, αφιερωμένο

Στον Έρωτα...

Αγάπη, αγάπη,
ατέλειωτη αγάπη...
θύμηση γλυκειά τα Σαββατόβραδα,
θύμηση πικρή τις Κυριακές...

Η καρδιά σου
πληγωμένο σπουργίτι
στην ερημιά του δάσους
Παντέρμο ναυάγιο η σκέψη σου
πικρή και άδεια
και τ' όνειρο αλλοίμονο,
μονάχα θλιβερά ρημάδια.

Μα ένας χείμαρρος η ανθρωπιά σου
που ξεχειλίζει ατίθασος,
όσα κι αν ορθώνεις φράγματα.
Γαλήνιο λιμάνι το βλέμμα σου,
στη φουρτουνιασμένη μου θάλασσα.
Πλέρια ανθρώπινα και αληθινά
τ' απέραντα γλυκά σου μάτια!!

Ο χορός του φιδιού ...για να αντλήσουμε λίγη ψυχοσωματική ενέργεια...

Σήμερα το μεσημέρι μαζευτήκαμε να γιορτάσουμε το φίλο μας το Βασίλη, σε ένα πολύ όμορφο μαγαζί, κάπου στη Γλυφάδα, με πολίτικη κουζίνα και αραβική μουσική...
Είναι όμορφα να γλεντά κανείς με αγαπημένους φίλους, να γελά, να κάνει πλάκες, εκπλήξεις!
Εεε ναι η έκπληξη ήταν το δώρο του Βασίλη από τους δικούς του:
Μία χορεύτρια που θα χόρευε πάνω στο τραπέζι το χορό του φιδιού, που δεν έχει καμία σχέση με το τσιφτετέλι ή το χορό της κοιλιάς!
Η χορεύτρια ήταν εκπληκτική!!
Τράβηξα λίγες στιγμές για να τις μοιραστώ μαζί σας!
Απολαύστε τη:



Ο Χορός του Φιδιού λένε ότι είναι η τεχνική της Κοσμικής Βιοδυναμικής για άντληση ψυχοσωματικής ενέργειας.
Ξεκινάς από χαλαρή όρθια στάση και μετά αφήνεις το σώμα σου να χαμηλώσει, επίσης σε χαλαρή όρθια στάση, προς το έδαφος, όσο πιο χαμηλά μπορείς. Δε χρειάζεται κανένα ζόρι. Απλώς λυγίζεις τα γόνατα και χαμηλώνεις – μετά υψώνεις το σώμα και πάλι στην αρχική στάση, και το επαναλαμβάνεις, ξανά και ξανά... και ξανά. – τόσο απλό!

Αλλά με μια σημαντική διαφορά από μια απλή γυμναστική κίνηση, και εδώ είναι το κλειδί:

Είτε κατά την καθοδική κίνηση είτε κατά την ανοδική, φροντίζεις να δίνεις μια κυματιστή φιδοειδή κίνηση στο σώμα σου, σαν να ήταν ένα σπιράλ ή ένα τιρμπουσόν ή ένα... φίδι που υψώνει και χαμηλώνει το σώμα του, εξ ου και το όνομα: Χορός του Φιδιού. Δεν έχει καμία σημασία πόσο αθλητικό σώμα έχεις ή πόσο καλά κάνεις την κίνηση· αρκεί η σκέψη, συν μια συμβολική σπειροειδής κίνηση στα όρια των σωματικών δυνατοτήτων σου.

Δοκιμάστε το!!

Πραγματικά το απολαύσαμε όλοι μας! Φάγαμε ωραιότατους πολίτικους μεζέδες, ξεδώσαμε, γελάσαμε, νοιώσαμε ότι αυτές οι όμορφες στιγμές με φίλους αγαπημένους είναι μοναδικές!! Και τις έχουμε τόσο πολύ ανάγκη!

Και φαντάζομαι ότι ο Βασίλης δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτή τη γιορτή του!

ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ... ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!

Το έχω ξαναγράψει... Τα Χριστούγεννα δεν είναι και η καλύτερη μου γιορτή...
Ίσως δεν είναι καν γιορτή για μένα...
Μόνο άγχος... κούραση και μελαγχολία!
Και κάθε χρονιά και χειρότερα...
Φέτος ούτε καν στα μαγαζιά δεν πήγα... Μόλις σήμερα το απόγευμα έκανα τα άκρως απαραίτητα ψώνια... για ένα φαγητό της προκοπής αύριο... μια και δεν θα δουλεύουμε... και κάποια μικροδωράκια στους πολύ αγαπημένους... της ζωής μου.
Ούτε φέτος στόλισα δένδρο! Απλά μερικά φωτάκια πάνω σε μια γλάστρα στο σαλόνι...
Έχω την αίσθηση ότι γενικά υπάρχει μια διάχυτη ακεφιά γύρω μας... Μπροστά μας:
Τα ελλείμματα και οι μαύρες τρύπες στα δημόσια ταμεία...
Τα μέτρα που λήφθηκαν και τα μέτρα που θα ληφθούν τις επόμενες μέρες σε βάρος μας για το κλείσιμο αυτών των ελλειμμάτων...
Τα άδεια μαγαζιά στην αγορά...
Τα σκουπίδια στο κέντρο που ακόμη η μπόχα τους είναι εκεί...
Πέρισυ τέτοιο καιρό το Ισραήλ τουφέκιζε τη ζωή στην Παλαιστίνη.
Φέτος η Παλαιστίνη αργοπεθαίνει από το ασφυκτικό εμπάργκο που όλοι μας υπό την αιγίδα της Αμερικής και του Ισραήλ της κάνουμε! Η βοήθεια που συγκεντρώσαμε από το Φεβρουάριο του 2009 δεν έφθασε ακόμη στον προορισμό της!!!
Η αξιοκρατία και η διαφάνεια που μας υποσχέθηκαν και η αξιοκρατία και η διαφάνεια που μας έδωσαν...

Η ιθαγένεια που θα δοθεί στους μετανάστες δεύτερης γεννιάς και η κατώτατη σύνταξη των 700 Ευρώ που θα δοθεί στους Βούλγαρους και Ρουμάνους μετανάστες, με ένα έτος εργασίας, στη χώρα μας, όχι δεν με παρηγορεί! Έμαθα να ζω στην καχυποψία και κάθε μέτρο δήθεν ανθρωπιστικό που παίρνουν, μου φαίνεται ύποπτο και πονηρό...

Βλέπετε σκέφτομαι και τον πατέρα μου, που έλιωσε στα πόδια του, να δουλεύει 35 χρόνια για να πάρει μία σύνταξη μόλις 850 Ευρώ!!
Και τη μάνα μου, που έστειλε και γιό στον ελληνικό στρατό και μια ζωή νοικοκυρά να μεγαλώνει τα παιδιά της για τη μάνα Ελλάδα, χωρίς μία δραχμή από τη "μάνα" αυτή, στα γεράματά της, που αν δεν ήταν τα παιδιά της, ούτε τους γιατρούς της δεν θα είχε να πληρώσει... γιατί το ΙΚΑ που είναι ασφαλισμένη... καταλαβαίνετε τι σημαίνει...
Η ελπίδα της καλύτερης ζωής με τη νέα κυβέρνηση, που πριν γεννηθεί άρχισε να ξεψυχάει...

Σας μαύρισα Χριστουγεννιάτικα το ξέρω... μα πως να γιορτάσεις με όλες αυτές τις σκέψεις??

Παρόλα αυτά ξέρω είναι σημαντικό να γιορτάζει κανείς τα Χριστούγεννα.
Είναι γιορτή αρχαία, προχριστιανική, που συνδέεται με το φως και το σκοτάδι, με το θάνατο και την αναγέννηση. Το αειθαλές έλατο που κρατιέται πράσινο δεν έχει σχέση με το Χριστό ούτε και η ημερομηνία που ήταν τα γενέθλια του Μίθρα, του θεού του φωτός και της σοφίας.
Είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα μια γιορτή συμπαντική και οικολογική που ξαναθυμίζει στους ανθρώπους, και κυρίως σε μας τους κατοίκους των απάνθρωπων πόλεων, ότι η Γη είναι ζωνταντή, έχει κανόνες και κύκλους που πρέπει να τους σεβόμαστε, που οφείλουμε να συμμετέχουμε σεμνά με τις προσφορές μας και τις προσπάθειές μας στην υπέρβαση της ρουτίνας και της σκληρής καθημερινότητας μας, στις τελετές ευγνωμοσύνης προς τη μάννα Γη που μας κρατά ακόμη στην αγκαλιά της... παρά τα όσα της έχουμε κάνει!!

Γι' αυτό παρ' όλες τις αντιξοότητες, παρόλη την ακεφιά και τους φόβους για τα δύσκολα που έρχονται... θα ευχηθώ σε όλους εσάς τους αγαπημένους @φίλους που επί δύο συνεχή χρόνια (ναι στις 4 Δεκεμβρίου τούτο το μπλογκάκι έκλεισε τα δύο του χρόνια, άσχετο αν ξέχασα να του κάνω γενέθλια), @ταξιδεύετε μαζί μου, σ' αυτό το @ταξίδι των σκέψεων και των συναισθημάτων μου:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, με υγεία, χαρά, αγάπη και δημιουργικότητα!!
Και πάνω απ' όλα με ΕΙΡΗΝΗ για όλο τον κόσμο!
Και ψωμί για τους πεινασμένους όλης της γης!
Και ευσπλαχνία για τα αδύναμα πλάσματα του κόσμου όλου!!
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ @ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!
.

Τί να ευχηθούμε;; Χρόνια Πολλά ή και του Χρόνου;;

Μακελειό στη Λωρίδα της Γάζας!!

Δεν με νοιάζει ποιος φταίει!

Δεν με νοιάζει αν φταίει η Χαμάς ή το Ισραήλ!

Εγώ μετρώ νεκρούς!!

Μετρώ χαμένες ζωές και χαμένα όνειρα όταν στο ξεψύχισμα του χρόνου έχω ανάγκη μόνο να μετρώ ελπίδες και να κάνω όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο!!

Δεν ζητώ ν’ αποδοθούν ευθύνες πια!

Δεν πρόκειται έτσι κι αλλιώς ποτέ ν’ αποδοθούν ευθύνες για όλα αυτά τα εγκλήματα, γι’ αυτές τις ανήκουστες δολοφονίες αμάχων και αθώων παιδιών!!

Ποτέ δεν αποδόθηκαν ευθύνες στους μακελλάρηδες όλου του κόσμου!!

Δεν περιμένω λοιπόν και τώρα τίποτε!!

Όμως έφθασε Πρωτοχρονιά !!

Ναι ξεψυχάει ο γέρος χρόνος και ο νέος έρχεται παγωμένος, χωρίς ελπίδες και χωρίς όνειρα!

Θέλω να ευχηθώ μα η ευχή έγινε κόμπος στο λαιμό μου και πνίγει την ανάσα μου!

Πόλεμος,

Φτώχεια,

Ανεργία,

Διαφθορά,

Ταραχές,

Οικονομική Κρίση,

Δολοφονίες παιδιών,

Κουκουλοφόροι,

Καταστροφές!

Πώς να πεις Χρόνια Πολλά;;

Πώς να ευχηθείς ένα καλύτερο νέο έτος;;

Αφού το ξέρεις ότι θα είναι χειρότερο από αυτό που έφυγε!

Ας μη κοροϊδευόμαστε πλέον!

Ξέφτισαν όλα στην εποχή μας.

Έδυσε η αγάπη και χάθηκε η ανθρωπιά!

Ανέτειλε το μίσος και το συμφέρον και έδυσε ο άνθρωπος!

Αντί για πρωτοχρονιάτικες ευχές θέλω να γράψω μόνο δυο λόγια για την αγάπη έτσι όπως την ένοιωσε ο Στρατής Μυριβήλης:

Ίσως έτσι νοιώσω ότι ανοίγω ένα παράθυρο στην ελπίδα του αύριο, για την αλλαγή του τρόπου σκέψης της ανθρωπότητας!

Να ευχηθώ οι άνθρωποι όλου του κόσμου, εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι να κάνουμε οδηγό μας την αγάπη για το συνάνθρωπό μας, και τότε ίσως μάθουμε να αγαπούμε και τον εαυτό μας!

«Όταν αγαπάς να μη λες στον άλλο λόγια πολλά. Να είναι ο λόγος σου γεμάτος παύσεις και κενά για να μπορεί να τα καλύψει με ό,τι θα ήθελε να του πεις. Γι’ αυτό και η μεγάλη αγάπη είναι μια κραυγαλέα σιωπή. Επειδή η αγάπη είναι σαν τη φωτιά, που ζεσταίνει ακόμη και αυτούς που της γυρίζουν τις πλάτες και επειδή μεταμορφώνει τη θυσία σε χαρά, κερδισμένος πιο πολύ είναι όχι εκείνος που αγαπιέται αλλά εκείνος που αγαπά. Γι’ αυτό ξεκινούμε να αγαπούμε κάποιον επειδή τον χρειαζόμαστε και καταλήγουμε να τον χρειαζόμαστε επειδή τον αγαπούμε».

«Την ημέρα που θα πάψεις να καίγεσαι από αγάπη, κάποιος θα πεθάνει από το κρύο» γράφει κάποιος στοχαστής.

Φοβάμαι ότι πάψαμε να καιγόμαστε από αγάπη, γι’ αυτό πέθανε ο κόσμος μας από την παγερότητα της φρίκης, της δυστυχίας και της μοναξιάς!!