Χθες το απόγευμα στις 7.00΄ αφήσαμε το λιμάνι του Πειραιά...
Επιτέλους ήρθε η ώρα για να ξεκινήσω και εγώ για το νησί της ...μεγάλης φυγής μου!
Με το καράβι "ΜΥΤΙΛΗΝΗ" ταξιδέψαμε μεσοπέλαγα... περάσαμε το Κάβο Ντόρο και πριν λίγο πιάσαμε το λιμάνι της Χίου.
Με το laptop μου και το ασύρματο ιντερνέτ μου, προσπαθώ από χθες να κάνω μία ανάρτηση για να σας αποχαιρετίσω, μια και από τους ταχύτατους ρυθμούς των τελευταίων ημερών δεν κατάφερα να σας πω γεια πριν φύγω από το σπίτι... Όμως το σήμα μου χανόταν και η ανάρτηση μέχρι αυτή τη στιγμή δεν κατάφερε να κρεμαστεί... Προσπαθώ πάλι μια και το σήμα τώρα είναι καλό.
Βέβαια δεν θα χαθούμε... Θα κρατώ μία "χαλαρή" επαφή μαζί σας από εκεί που θα είμαι, μέχρι τέλος Αυγούστου, οπότε θα επιστρέψω δριμύτερη!!!
Όποιος θελήσει να με βρει θα είμαι στο πιο όμορφο χωριό του κόσμου, (για μένα) εδώ!!
Και αν κάποιος βρεθεί κάπου εκεί κοντά θα χαρώ να τον κεράσω ούζο και ντόπιο μεζέ!!
Σας αφήνω και μερικούς στίχους μου πάλι, αφιερωμένους στους ξενητεμένους μου @φίλους!!
ΜΙΣΕΜΟΣ
Μακάρι να μπορούσα
ένα κομμάτι ήλιου να σου στείλω εκεί
για να στεγνώσεις τα νερά της βροχής.
Μακάρι να μπορούσα
μια αγκαλιά τριαντάφυλλα
του Μάη να σου στείλω
για να γεμίσει η κάμαρη σου Άνοιξη!
Μακάρι να μπορούσα
μια χούφτα θάλασσα
να σου στείλω
για να γεμίσει η καρδιά σου
καλοκαίρι!
Τι κρίμα όμως!
Τούτος ο φάκελλος
μόνο την καρδιά μου χωρά
και την έγνοια μου για σένα.
Τα μόνα δώρα που μπορώ
να σου στείλω
για να περνάς τις πικρές ώρες του μισεμού σου!
.
