Υπάρχει ακόμη ελπίδα στη Δικαιοσύνη!...

Επειδή θεωρώ ότι είναι σωστό τα ελπιδοφόρα μηνύματα να διαδίδονται γρήγορα και παντού, γιατί αφορούν όλους μας, αναδημοσιεύω το παρακάτω σχόλιο ενός πρωτοβάθμιου δικαστή σε σχετική για τη δικαιοσύνη ανάρτηση του δημολόγου, με τον τίτλο Η ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Το σχόλιο αυτό αποτέλεσε στη συνέχεια ειδική ανάρτηση του ίδιου ιστολογίου, με τον τίτλο Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ!

Το θέμα στο οποίο έγινε το σχετικό σχόλιο αναφερόταν στις ομοιότητες της σημερινής κατάστασης στην ελληνική δικαιοσύνη με αυτές της ιταλικής μαφίας, τονίζοντας τις υπερεξουσίες των δικαστών και τη διαπλοκή της δικαιοσύνης με την πολιτική.

Ιδού λοιπόν τι έγραψε ο δικαστής αυτός:

"Για ποια "υπερεξουσία" μιλάμε; Όταν ο καθένας μπορεί να λέει οτιδήποτε για έναν δικαστή, χωρίς αυτός να μπορεί να αντιδράσει ασκώντας τα όποια δικαιώματά του (δεν είναι νοητό δικαστής να μηνύσει ή να κάνει αγωγή σε πολίτη)!


Για ποια "έλλειψη ελέγχου" όταν ο καθένας μπορεί να κάνει μία αναφορά σε βάρος δικαστή και αμέσως κινητοποιείται ένας (εσωτερικός) μηχανισμός του δικαστικού σώματος προκειμένου ο δικαστής να δώσει εξηγήσεις ακόμη και για την πιο παράλογη και αβάσιμη καταγγελία;


Τι σημαίνει μυστικοπάθεια και εσωστρέφεια" του Σώματος μιλάμε; Πρέπει κάθε πειθαρχική απόφαση, κάθε θέμα που αφορά την ιεραρχία να γνωστοποιείται στην κοινή γνώμη; Τι θα εξυπηρετούσε κάτι τέτοιο;

Για ποιον υψηλό μισθό μιλάμε όταν εγώ, Πρωτοδίκης με 8 χρόνια υπηρεσία παίρνω τα ίδια λεφτά που παίρνει ένας απόφοιτος Λυκείου στον ΟΤΕ με 15 χρόνια υπηρεσία. Το ότι εγώ δουλεύω καθημερινά, σαββατοκύριακα και αργίες από το πρωί μέχρι το βράδυ το ξέρει κανένας; Την ευθύνη που με βαραίνει λόγω των αποφάσεων που πρέπει να πάρω, λόγω των συμφερόντων που θίγονται από μια απόφασή μου, τη σκέφτεται κανένας;


Δεν θα διαφωνήσω ότι πιθανότατα υπάρχει ένα νοσηρό κλίμα μέσα στο ίδιο το Σώμα μας, που δημιουργεί εντελώς απαράδεκτες καταστάσεις, εκφοβίζει και τρομοκρατεί κάποιους και, πίστεψτέ με, απογοητεύει πολλούς περισσότερους. Αυτό όμως οφείλεται στα πρόσωπα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τη θέση και την αποστολή τους.

Η αρχή της διάκρισης των εξουσιών σημαίνει την ύπαρξη, μεταξύ άλλων, ενός δικαστικού σώματος με συγκεκριμένες εξουσίες και αποστολή. Αυτό δεν είναι μαφία, αλλά αναγκαίο στοιχείο της δημοκρατίας. Αρκεί να αφεθεί ελεύθερο (όχι ασύδοτο) το δικαστικό σώμα να ασκήσει το ρόλο του. Η ύπαρξη ορισμένων δικαστών πρόθυμων (για λόγους δικούς τους, που έχουν να κάνουν κυρίως με την εξέλιξή τους) να προσφέρουν τις «υπηρεσίες» τους στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το δικαστικό σώμα έχει αυτή τη νοοτροπία.

Το ότι οι κυβερνήσεις (ασχέτως πολιτικού χώρου από τον οποίο προέρχονται) χρησιμοποιούν το δικαστικό σώμα για να εξυπηρετήσουν τους δικούς τους σκοπούς είναι λάθος τους και γίνεται για να καλύψουν τους ίδιους τους εαυτούς τους.
Η φράση «όποιος έχει στοιχεία ας τα πάει στον εισαγγελέα», όταν ακούγεται από πολιτικούς και άπτεται ζητημάτων της πολιτικής ζωής, είναι για μένα συνώνυμη της συγκάλυψης. Η δικαιοσύνη δεν υπάρχει για να δίνει συγχωροχάρτια στις κυβερνήσεις. Σπάνια προκύπτουν στοιχεία σε τέτοιες περιπτώσεις και αυτό διότι η δικαιοσύνη δεν αρκείται σε φήμες, τη γενικότερη αίσθηση ή σε αόριστες καταγγελίες. Χρειάζεται πλήρης απόδειξη, πολύ συγκεκριμένα στοιχεία για να αποδοθούν ευθύνες, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις (και όσο πιο ψηλά στην πολιτική ηγεσία ανεβαίνουμε) δεν βρίσκονται. Και δεν βρίσκονται γιατί κανένας δεν είναι διατεθειμένος να τα δώσει.
Σε τελική ανάλυση είναι θέμα των πολιτών να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις μας να φερθούν με τον σωστό τρόπο στο θέμα «Δικαιοσύνη»...

υ.γ. Συγνώμη για την έκταση του κειμένου. Απλά ήθελα να καταγράψω τις παραπάνω σκέψεις μου. Πιθανότατα δεν πρόκειται να πείσω κανέναν, δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Ξέρω, επίσης, ότι αυτά θα μπορούσαν (πάρα πολύ εύκολα, είναι η αλήθεια) να χρησιμοποιηθούν για να μου αποδοθεί και εμένα «ότι δεν έχω συναίσθηση της ιδιότητάς μου ως εν ενεργεία δικαστικού λειτουργού, ότι οι δηλώσεις μου έγιναν υπό περιστάσεις ασυμβίβαστες με το αξίωμα του δικαστικού λειτουργού και ότι θίγουν βάναυσα το κύρος της Δικαιοσύνης» (αντιγράφω από τις κατηγορίες που αποδίδονται στον κ. Μπάγια). Αλλά το τελευταίο διάστημα έχω απογοητευτεί πάρα πολύ από τη νοοτροπία που επικρατεί τόσο στο δικαστικό σώμα (τουλάχιστον τους ανθρώπους που πρέπει να δίνουν το παράδειγμα) όσο και τον τρόπο που μας αντιμετωπίζει η πολιτεία και η κοινωνία, με αποτέλεσμα να χάσω εντελώς τον ενθουσιασμό που είχα όταν μπήκα στο Σώμα".

Για μένα το παραπάνω σχόλιο είναι πολύ ελπιδοφόρο και παρήγορο!

Δεν είναι λοιπόν όλοι οι δικαστές ίδιοι!
Υπάρχουν δικαστικοί λειτουργοί που συνθλίβονται και αυτοί στις ίδιες τις αδυναμίες του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης που ο κόσμος έχει πια αρχίσει να βλέπει καθαρά και να υφίσταται τις συνέπειες για τις οποίες την καίρια ευθύνη φέρει η πολιτεία! Τέτοιοι δικαστές, μάλλον είναι από την ίδια πλευρά με εμάς και αγωνίζονται για να μη χρησιμοποιούνται και για να τιμήσουν το ρόλο που τους έχουμε αναθέσει!!

Αυτούς τους δικαστές οφείλει η κοινωνία μας να τους ξεχωρίσει, να μη τους βάζει στο ίδιο σακί με όσους προδίδουν το ρόλο τους και να τους στηρίξει!!

Είναι άξιοι της εκτίμησής μας αφού τιμούν το λειτούργημά τους και με προσωπικό και οικογενειακό κόστος προσπαθούν κάτω από αντίξοες συνθήκες με ελλείψεις κτιριακής υποδομής και ηλεκτρονικής υποστήριξης, αλλά και με έλλειψη έμψυχου υλικού, (υπαλλήλων και δικαστών) να ανταπεξέλθουν στο δύσκολο και καίριο ρόλο που τους έχουμε αναθέσει, και μάλιστα έναντι όχι και τόσο σημαντικών αποδοχών.

Όσο για τα αναδρομικά, που κατά καιρούς ακούστηκαν απ΄ ό,τι έχω μάθει δεν είναι δα και το τεράστιο ποσό! Απ΄ ό,τι μου έλεγε γνωστός μου δικαστής αναλογούν περίπου 80.000 έως 100.000 Ευρώ στον καθένα και θα δοθούν σε πέντε ετήσιες δόσεις. Δεν νομίζω ότι είναι αρκετά για να τα συζητάμε, όταν στους δικαστές έχουμε αναθέσει την ευθύνη της ίδιας της λειτουργίας της δημοκρατίας μας!!

Και να λάβουμε υπόψη μας ότι ένας δικαστής πληρώνει από δικά του χρήματα τη βιβλιοθήκη του, την ηλεκτρονική του ενημέρωση, τα έξοδα μεταβάσεως και διαμονής των μεταθέσεών του!! Οι περισσότεροι, αν δεν εργάζεται η /ο σύζυγος μάλλον με δυσκολία τα βγάζουν πέρα!! Και δεν μιλάμε βέβαια γι΄ αυτούς που και ο πρωτοδίκης αυτός στηλιτεύει, οι οποίοι μπορεί να δίνουν γη και ύδωρ για την ανέλιξή τους και τον τυχόν διορισμό τους σε θέσεις περίοπτες ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή τους!

Νομίζω ότι το σχόλιο αυτό του θαρραλέου για μένα πρωτοδίκη είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για μας που είμαστε από την απέναντι πλευρά της όχθης!
Φαίνεται υπάρχουν και δικαστές που είναι στην ίδια πλευρά με εμάς!!!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΣΤΑΛΗ!!....

Τον πειθαρχικό έλεγχο διέταξε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου σε βάρος του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος Σωτήρη Μπάγια για τη συνέντευξή του στα "ΝΕΑ".

Θα είναι ψέματα αν πω ότι ένοιωσα έκπληξη!
Μάλλον ήταν αναμενόμενο!!
Και πιστεύω ότι και ο κ. Μπάγιας το περίμενε…

Σύμφωνα με το άρθ. 91 παρ. 5 του ν. 1756/1988 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και κατάστασης δικαστικών λειτουργών, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 περ. 2 του Ν. 1868/1989, (ΦΕΚ Α 230):

«Δεν αποτελούν πειθαρχικά παραπτώματα για το δικαστικό λειτουργό:
α) η άρνηση του να εφαρμόσει διατάξεις που τίθενται κατά κατάλυση του συντάγματος ή είναι αντίθετες σ` αυτό.
β) η έκφραση γνώμης δημοσίως, εκτός αν γίνεται με σκοπό τη μείωση του κύρους της δικαιοσύνης ή υπέρ ορισμένου κόμματος ή άλλης ορισμένης πολιτικής οργάνωσης.
γ) η συμμετοχή και η ανάπτυξη δραστηριότητας σε ήδη αναγνωρισμένες ενώσεις δικαστών ή άλλα σωματεία και η έκφραση γνώμης και κριτικής άποψης που γίνεται στα πλαίσια της συνδικαλιστικής δραστηριότητας».

Τα συμπεράσματα δικά σας !!

.

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ....

Σκληρή κριτική στη Δικαιοσύνη, με ευθείες βολές εναντίον των εισαγγελέων που χειρίστηκαν εν κρυπτώ την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχικό της στάδιο και σφοδρές καταγγελίες για αναξιοκρατικές κρίσεις δικαστικών λειτουργών ασκεί για πρώτη φορά εν ενεργεία λειτουργός της Θέμιδας, αμφισβητώντας απερίφραστα την ανεξαρτησία της.
O αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών Σωτήρης Μπάγιας επανεξελέγη πρόσφατα πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος και, παρά το γεγονός ότι είχε απέναντί του μια πολύ καλά οργανωμένη ομάδα εισαγγελέων με ισχυρή στήριξη, το 70% του εκλογικού σώματος τον τίμησε με την ψήφο του. Σε συνέντευξή του που έδωσε στη Σίλα Αλεξίου
http://www.tanea.gr/printarticle.aspx?d=20080318&nid=7873413 δήλωσε ότι:

"Όραμά του είναι να δει κάποια μέρα τη Δικαιοσύνη της χώρας του να απονέμεται σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον, έγκαιρα και αποτελεσματικά, και τους συναδέλφους του να ασκούν τα καθήκοντά τους με ηρεμία, ασφάλεια και αξιοπρέπεια". Επίσης δίνει το στίγμα του σκοπού της προκαταρκτικής εξέτασης, που τελευταία έχει καταντήσει παρωδία και πρόφαση για συγκάλυψη και όχι για αποκάλυψη των άδικων πράξεων! Ξεκάθαρα δηλώνει ότι:
"Σκοπός της προκαταρκτικής εξέτασης είναι η βάσιμη διαπίστωση τέλεσης αξιόποινης πράξης, ανεξάρτητα από τον εντοπισμό ή μη των προσώπων των δραστών. Εφόσον αυτό συμβεί, τότε ο εισαγγελέας είναι υποχρεωμένος να κινήσει αμέσως την ποινική δίωξη κατά του οποιουδήποτε υπαιτίου".
Στην περίπτωση των υποκλοπών λ.χ. η τέλεση των αξιόποινων πράξεων ήταν βέβαιη ήδη από την έναρξη της προκαταρκτικής εξετάσεως. Έτσι επισημαίνει το γεγονός ότι για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά του τόπου η διεξαγωγή μιας τόσο σημαντικής έρευνας κρατήθηκε απολύτως μυστική και μάλιστα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Προτείνει την επιλογή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και των προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων από τη Βουλή, και μάλιστα με ευρεία πλειοψηφία, προκειμένου να απαγκιστρωθεί η Δικαιοσύνη από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ο πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων δεν κρύβει τον προβληματισμό του για πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου σε θέματα προαγωγών, μεταθέσεων, αποσπάσεων κ.λπ., γεγονός που, όπως λέει, προκαλεί ανασφάλεια στους δικαστικούς.

Θεωρεί ότι το γεγονός ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, καθώς και οι πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων, επιλέγονται από την εκάστοτε κυβέρνηση, δεν αφήνει ανεπηρέαστη την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Λέει επί λέξει:
"Η κυβέρνηση- η κάθε κυβέρνηση- είναι κατ΄ εξοχήν πολιτικό όργανο και οι όποιες αποφάσεις και επιλογές της έχουν κατ΄ ανάγκη πολιτικό χαρακτήρα που διαπνέεται και από τα κριτήρια του κόμματος που κυβερνά. Αυτά τα κριτήρια προδήλως ισχύουν και στην απόφαση για την επιλογή του προσώπου του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Για το λόγο αυτό θεωρεί ότι η επιλογή τόσο του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όσο και των προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων- αν δεν μπορεί να γίνεται από τους ίδιους τους δικαστικούς λειτουργούς- πρέπει να γίνεται από τη Βουλή με ευρεία και κατά συνέπεια διακομματική πλειοψηφία".

Μετά από αυτές τις δηλώσεις του Προέδρου της Ένωσης των Εισαγγελέων Ελλάδος, παρά το ότι είναι κάπως γενικόλογες και ιδιαίτερα "κομψές" έως άτολμες θα έλεγα, εγώ εντούτοις τολμώ ίσως, να ελπίζω ότι σιγά-σιγά θα αρχίσουν να ξεθαρρεύουν οι φωνές των έντιμων και θαρραλέων λειτουργών της ισταμένης και καθημένης Δικαιοσύνης (δηλαδή Εισαγγελέων και Δικαστών αντίστοιχα) και θ΄ αρχίσει να αναζητείται εκ των έσω η ελπίδα για ανόρθωση του ανώτατου αυτού θεσμού της Χώρας μας, που έχει φέρει σε απόγνωση πολλούς από τους πολίτες της και του οποίου η καταρράκωση ευθύνεται για την έξαρση της διαφθοράς σε όλους τους τομείς της κοινωνίας μας!!