Τίποτα σημαντικό, ζω μονάχα εν λευκώ...

Κάπου εδώ @γυρίζω, κι ας απέχω πάλι....
Μην ανησυχείτε, τίποτε σημαντικό,
ζω μονάχα εν λευκώ...



Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
Γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ' το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το "έλα"
τώρα δε θα 'χα τη φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρη η τρέλα
Αν είχε σώμα θα 'ταν πάλι ψέμα.

Κοίτα τα χέρια πως γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου
μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ' όποιον μου εξηγήσει
να 'χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει...

Τίποτα σημαντικό.
Ζω μονάχα εν λευκώ...

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λεν οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε το θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα 'τανε φωτιά στο αίμα
Αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα 'ταν σαν κι εμένα.

Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ' αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις.

Και σε λυπούνται που δεν το 'χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος.

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
Δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτό τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σαν να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να 'ναι σαν κι εμένα...

Τίποτα σημαντικό...
Ζω μονάχα εν λευκώ....
......

Τραγούδι: Θέλω να γίνεις φθυσικιά... (ανανεωμένο)

Με τη βοήθεια του καλού μου @φίλου Αντώνη που ειλικρινά τον ευχαριστώ πάρα πολύ, μπόρεσα να ανεβάσω το τραγουδάκι που σας έλεγα στο προηγούμενο ποστ μου: "Θέλω να γίνεις φθυσικιά".
Είναι πραγματικά μία πολύ παλιά εκτέλεση και μάλιστα είναι και στην τοπική εδώ διάλεκτο της Μυτιλήνης κάποιοι στίχοι του!!
Εμένα πολύ μου άρεσε! Είναι τραγούδι παλιό, ρεμπέτικο που γράφτηκε με πόνο ψυχής και βγάζει μία θλίψη, ανεξάρτητα αν τα βιώματα που περιγράφει έχουν πλέον ξεπεραστεί και δεν ανταποκρίνονται στη σημερινή πραγματικότητα...

UPDATE!!
Το τραγούδι το λέει ο Σόλων Λέκκας, Μυτιληνιός, αμανετζής! Μάλιστα όπως μόλις τώρα μου είπε ο Στρατής Καζαντζής χθες έθαψε τη γυναίκα του 51 ετών και μάλιστα ήταν ο ίδιος εκεί με την κομπανία τους και έπαιξαν μουσική στην εκφορά της!
Το αυθεντικό τραγούδι το λέει ο Γιάγκος ο Ψαμαθιανός από τα Ψωμαθιά της Πόλης!!
Απ' ό,τι δε μας είπε ο Μοναχικός Λύκος, έχει γραφεί το 1908!

O Στρατής μάλιστα μου είπε και την τελευταία στροφή που δεν ακούγεται στο δίσκο αυτό:

Από την πόρτα σου περνώ
και βρίσκω κλειδωμένα
Σκύβω φιλώ την κλειδαριά
σαν να φιλώ εσένα!!




Get your own playlist at snapdrive.net!

Σήμερα πήγαμε μία εκδρομή στο περιβόλι (εξοχικό) της πεθεράς στο Ντιπ της Γέρας.
Κολυμπήσαμε και βγάλαμε και θαλασσινά (καλόγνωμες, μύδια και κυδώνια, δηλαδή αχιβάδες) για το αυριανό πιλάφι, φάγαμε σύκα, αχλάδια και ήπιαμε δροσερό νερό από το πηγάδι! Δροσιά, ησυχία, ομορφιά φυσική και γενικά ευλογία!!

Θάλασσα άγρια με βότσαλα πολλά, όστρακα, καβούρια και αχινούς αλλά πλούσια και γεμάτη ζωή!

Επιστροφή το σούρουπο για Αγιάσο με ηλιοβασίλεμα στον κόλπο της Γέρας και τον χρυσοκόκκινο ήλιο να παίζει κρυφτό πίσω από τις ελιές!

.