Η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών όπως συνήθως, ζοφερή και θλιβερή!!
Ιερά σκάνδαλα με τους Αγιογδείτες της μονής Βατοπεδίου και μπίζνες εκατομμυρίων με συμμέτοχους υπουργούς και τις συζύγους τους!
Ξεπούλημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας σε άγνωστο επενδυτή με άγνωστους όρους και κριτήρια!
Καρφώματα στη Ν.Δ. και αναγγελίες για επικείμενο ανασχηματισμό!
Προκαταρκτικές έρευνες για παράνομη κατάρτιση συμβολαίων από τη Συμβολαιογράφο κα Πελέκη σύζυγο του τέως υπουργού Βουλγαράκη.
Εκφοβισμός και στοχοποίηση για πολλοστή φορά δικαστή που τόλμησε απλά να τηρήσει τον όρκο του και να αποφανθεί κατά τη συνείδησή του, δικαιώνοντας τους συμβασιούχους του υπουργείου πολιτισμού κόντρα στην τελευταία απόφαση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, όπου η ψηφοφορία έγινε και ...τηλεφωνικά!
Όμως εμένα σήμερα το μάτι μου κόλλησε σε
μία είδηση που πολλές φορές τα τελευταία χρόνια τη βλέπουμε να προβάλλει απειλητικά χωρίς να της δίνουμε τη σημασία που πρέπει.
Η ξηρασία απειλεί τον πλανήτη μας και άμεσα την Ευρώπη!
Φαντάζει σαν να μη μας αφορά!
Σαν να αφορά άλλους!
Κι όμως πρόκειται για το σπίτι μας!
Τα σημάδια είναι εμφανή και εμείς κάνουμε σαν να μη τα βλέπουμε.
Στην εποχή μας, το φαινόμενο έχει επιταχυνθεί λόγο της υπερεκμετάλλευσης των αγροτικών εκτάσεων, της υπερκατανάλωσης νερού αλλά και των κλιματικών αλλαγών και των ακραίων καιρικών φαινομένων.Την τελευταία τριακονταετία, ο αριθμός και η ένταση των κρουσμάτων ξηρασίας στην ΕΕ αυξήθηκε με ραγδαίους ρυθμούς. Ο αριθμός των περιοχών και των κατοίκων που επλήγησαν από ξηρασία αυξήθηκε κατά 20% περίπου μεταξύ του 1976 και του 2006. Ένα από τα πλέον εκτεταμένα φαινόμενα ξηρασίας παρατηρήθηκε το 2003, στη διάρκεια της οποίας επλήγησαν περισσότεροι από 100 εκατομμύρια κάτοικοι, καθώς και το ένα τρίτο της επικράτειας της ΕΕ.
Στις Μεσογειακές χώρες το πρόβλημα είναι εντονότερο στην Ισπανία με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% των εδαφών της, ενώ με μικρή διαφορά ακολουθεί η Ιταλία και η Πορτογαλία.Στη χώρα μας, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης, 35% των ελληνικών εδαφών αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης, άλλο τόσο αντιμετωπίζουν μέτριο κίνδυνο, ενώ 16% χαμηλό. Στις περιοχές «υψηλού κινδύνου» συγκαταλέγονται τμήμα της Θεσσαλίας, η ανατολική Στερεά Ελλάδα, η ανατολική Πελοπόννησος, η νοτιο-ανατολική Κρήτη αλλά και τα νησιά του Αιγαίου που απειλούνται από την αιολική διάβρωση των εδαφών, δηλαδή από τους ισχυρούς ανέμους.
Ίσως να με θεωρήσετε υπερβολική, όμως εγώ φέτος το καλοκαίρι είδα τα σημάδια αυτά στο νησί της Λέσβου, ολοφάνερα με τα μάτια μου και κατάλαβα...
Η δεύτερη από πάνω φωτογραφία δείχνει το ποτάμι στην περιοχή "Αγιοι Ανάργυροι" της Αγιάσου, που κάποτε πλημμύριζε ζωή και ήταν ευλογία για τα γύρω περιβόλια και στα κρυστάλλινα νερά του τα πιτσιρίκια ψάρευαν καβούρια και ψάρια...
Τώρα το βλέπετε να χάσκει κατάστεγνο! Μέχρι πρόπερσυ έτρεχε λιγοστό νεράκι, σαν κλωστίτσα στην κοίτη του και ήταν παρηγοριά ότι η ζωή δεν είχε φύγει τελείως, ήταν εκεί και περίμενε την ευλογία των ουρανών για να ξεχυθεί χείμαρος πάλι στο δρόμο που εδώ και αιώνες είχε χαράξει...
Όμως φέτος, ερημιά και σιωπή...
Και οι κισσοί στους κορμούς των πλατανιών μαραζωμένοι...
Οι τρεις τελευταίες φωτογραφίες είναι από την καταπράσινη περιοχή "Καρήνη" της Αγιάσου, που και αυτή φημίζεται για τα τρεχούμενα νερά της και το αρτεσιανό της φρέαρ! Στο ποτάμι που τη διασχίζει και στις "καταβόθρες" που σχηματίζονται στην κοίτη του, χάζευε η ματιά σου τις αμέτρητες πάπιες και κύκνους που απολάμβαναν το μπάνιο τους!
Τόσο που εγώ την έλεγα "Η Καρήνη των Κύκνων"!!
Φέτος και αυτή έμοιαζε φτωχή και η βουή των γάργαρων νερών της σιώπησε...
Λιγοστό νερό πια κυλά στην κοίτη του ποταμού και οι καημένες οι πάπιες απορρημένες ψάχνουν να βρουν μικρές γούβες για να βρέξουν τα φτερά τους!
Θλίψη και αγωνία με κυρίεψαν που σήμερα με την είδηση που διάβασα έγινε ακόμη μεγαλύτερη...
.