Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Ο ακριβέστερος ορισμός της παγκοσμιοποίησης...

Μετά την προηγούμενή μου ανάρτηση ας ελαφρύνουμε λιγάκι το κλίμα δίνοντας τον ...ακριβέστερο ορισμό της Παγκοσμιοποίησης :)))

Ερώτηση: Ποιός είναι ο ακριβέστερος ορισμός της Παγκοσμιοποίησης?
Απάντηση: Ο θάνατος της πριγκίπισσας Νταϊάνας.
Ερώτηση: Και γιατί?
Απάντηση: Μια Αγγλίδα πριγκίπισσα, που με τον Αιγύπτιο φίλο της έχει ατύχημα σε μια γαλλική σήραγγα, μέσα σε ένα γερμανικό αυτοκίνητο με ολλανδική μηχανή που το οδηγεί ένας Βέλγος μεθυσμένος από σκοτζέζικο ουϊσκι, ενώ τους ακολουθούν από κοντά Ιταλοί παπαράτσι με γιαπωνέζικες μοτοσυκλέττες, δέχεται τις πρώτες βοήθειες από έναν Αμερικανό γιατρό με βραζιλιάνικα φάρμακα! Και όλα αυτά τα γράφει ένας Έλληνας που χρησιμοποιεί την τεχνολογία του Μπιλ Γκέϊτς κι εσύ πιθανώς τα διαβάζεις σε έναν από τους αμέτρητους υπολογιστές ΙΒΜ, που χρησιμοποιεί ταϊβανέζικα τσιπς και κορεάτικη οθόνη, συναρμολογημένο από εργάτες του Μπαγκλαντές σε ένα εργοστάσιο της Σιγκαπούρης, που μεταφέρανε σε φορτηγά Ινδοί και έκλεψαν Ινδονήσιοι και ξεφόρτωσαν Σικελοί λιμενεργάτες και μετέφεραν Μεξικανοί παράνομοι και τελικά σου πούλησαν Εβραίοι!
Αυτό είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ!!

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Η κυριαρχία της ανεξιθρησκείας επί της θρησκείας και της ελληνικής παράδοσης!

Το ...μοντέρνο των καιρών μας είναι η κυριαρχία της ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑΣ επί της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ!
Το αγαθό της ελευθερίας της επιλογής δεν μπορεί κανείς να το στερήσει από κανένα, αλλά αντίστοιχα και κατά της επιλογής μου, δεν έχει κανένας δικαίωμα να βάλει!
Πριν λίγες μέρες διάβασα ότι :
με προσφυγή του κ. Τριαρίδη και κάποιων άλλων Ελλήνων και αλλοδαπών γονέων, στο Συνήγορο του Πολίτη, προκειμένου να αποκαθηλωθούν οι εικόνες και ο Σταυρός από τις σχολικές αίθουσες των σχολείων των παιδιών τους.

Ο κ. Δημητράς, γιός πρώην χουντικού υπουργού, που σήμερα εκπροσωπεί το ελληνικό παράρτημα του "σκοτεινού" Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, απειλεί ότι η προσφυγή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα είναι το επόμενο βήμα του Παρατηρητηρίου αυτού, εάν τελικά η ελληνική δικαιοσύνη δεν αποφανθεί υπέρ της απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία, καθώς και της κατάργησης της προσευχής και του εκκλησιασμού.

Στην «Καθημερινή» ο δρ Θεολογίας και σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου, λέει, πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μου:

«Αρχικά, πρέπει να διαχωρίσουμε το μάθημα των θρησκευτικών από τα θρησκευτικά σύμβολα. Για το πρώτο ισχύουν διατάξεις που δίνουν στους μαθητές το δικαίωμα απαλλαγής. Οι εικόνες, ωστόσο, που υπάρχουν στις σχολικές αίθουσες δεν σχετίζονται μόνο με τη θρησκευτική πίστη, αλλά και με την ελληνορθόδοξη παράδοση. Τα θρησκευτικά σύμβολα ανήκουν στην πολιτισμική παράδοση της χώρας μας, η οποία δεν διαμορφώνεται από νομοθεσίες. Σε μια δημοκρατική χώρα πρέπει να σεβόμαστε τα δικαιώματα των μειονοτήτων, αλλά και της πλειονότητας. Θεωρώ ότι θα ισορροπούσε η κατάσταση, αν το μάθημα των θρησκευτικών από ομολογιακό γινόταν θρησκειολογικό με επίκεντρο τη χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία, που είναι η επικρατούσα. Τα παιδιά χρειάζονται έγκυρη ενημέρωση για θρησκευτικά ζητήματα, εφόσον ζουν σε μια πολυπολιτισμική χώρα».


Από την άλλη, όμως, ο κ. Τριαρίδης μας επιβάλλει την ανεξιθρησκεία λέγοντας ότι:

"Η προσευχή, οι εικόνες και ο Σταυρός, στις σχολικές αίθουσες, συνιστούν βαθιά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβιάζουν ευθέως, βάναυσα το στοιχειώδες και θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα για ελευθερία της συνείδησης! (ανεξιθρησκεία)".
Στην παραπάνω πρόταση ενυπάρχει η μεγαλύτερη αντίφαση που θα μπορούσε να δει κανείς.

Είναι πράγματι άξιο απορίας πώς ο κ. Τριαρίδης (νομικός) από τη μία διακηρύσσει την ανεξιθρησκεία και από την άλλη καταφέρεται με τον πιο προσβλητικό τρόπο, για σύμβολα που συντροφεύουν αιώνες, τώρα, γενιές και γενιές ελληνόπουλων. Και κατά συνέπεια, αξιώνει την απαγόρευσή τους -επί της ουσίας- από χώρους οι οποίοι μέχρι τώρα είναι ταυτισμένοι μ' αυτά.

Και για μένα τα σύμβολα αυτά, στις σχολικές αίθουσες, έχουν εκτός από θρησκευτικό ή παραδοσιακό χαρακτήρα, και κατ΄εξοχήν παιδευτικό, αφού τα παιδιά χρειάζονται έστω και "παραμυθένια" ερείσματα, όπως θα μπορούσε να υποστηρίξει, κάποιος για τη θρησκεία, για να τα κάνουν πρότυπά τους και οδηγούς τους, μέχρι να μεγαλώσουν και να αποκτήσουν δική τους συνείδηση και δυνατότητα έρευνας, για το τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο, για το τι θέλουν να πιστεύουν και τι όχι. Όλα τα παιδιά του κόσμου θέλουν να ακουμπούν στις ρίζες τους και στις παραδόσεις τους για να ανδρωθούν και να βλαστώσουν αυθύπαρκτα!

Και έρχονται σήμερα να ζητούν αλλοδαποί γονείς με έναν εκπρόσωπο ενός ξενόφερτου σκοτεινού οργάνου να απαγορευθούν τα σύμβολα της χώρας μας, που η πλειοψηφία των γονέων των ημεδαπών μαθητών, θεωρεί, καλώς ή κακώς, αναπόσπαστα με την εκπαίδευση των παιδιών τους, μέσα στην ελληνική επικράτεια.

Αν υπάρχει ένα στοιχείο που είναι διαμετρικά αντίθετο με οποιασδήποτε μορφής ελευθερίας συνείδησης, είναι η απαγόρευση. Και το ερώτημα εδώ είναι ποιος εμποδίζει ένα παιδί που δεν θέλει ή δεν εκφράζεται έτσι, να μην θρησκεύεται? Απάντηση υπάρχει. Κανείς! Αντίθετα, στο ερώτημα ποιος θα εμποδίζει ένα παιδί που συναισθηματικά συνδέεται με το πρόσωπο των εικόνων, ακόμα και γιατί έτσι του κληροδοτήθηκε, να θρησκεύεται αν αυτές εκλείψουν, υπάρχουν αυτοί που θα το έχουν ήδη εμποδίσει. Άλλωστε, με την ίδια λογική γιατί σε μια γειτονιά με έντονο το πολυπολιτισμικό στοιχείο ή αυτό της αθεϊας (αν υπάρχει τέτοιο), να μην ενοχλεί και να μην "προσβάλλει βάναυσα" την ελευθερία συνείδησης, μια εκκλησία ή ο χτύπος της καμπάνας την Κυριακή; Γιατί να μην καταργηθεί κι αυτός, ή να μην τεθεί εκτός Θρησκευτικής Λατρείας και λειτουργίας του ο Ναός;

Γονατίζει ο Χριστιανός μπροστά στον Εσταυρωμένο και στην εικόνα της Παναγίας. Δεν θα γονατίσει ούτε θα προσευχηθεί προσανατολιζόμενος στη ΜΕΚΚΑ, όμως ούτε θα γελάσει ή θα προσβληθεί από το κάλεσμα για προσευχή, όπως ακούγεται από το Μιναρέ. Θα σεβαστεί την πίστη του αλλόθρησκου και το πως αυτός λατρεύει το Θεό του! Αυτή είναι μια ανοχή ειρήνης και μια καταξίωση ελευθερίας.
Ποια παιδιά ενόχλησε η εικόνα του Εσταυρωμένου Ιησού στα σχολεία της Ιταλίας? Και ποια παιδιά πιστά στην Καθολική Εκκλησία θα ενοχλούσε το Κοράνι αν κάποια άλλα πιστά στο Ισλάμ θα το είχαν στη σάκκα τους ή στο θρανίο τους?

Γιατί το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε να βγει ο Εσταυρωμένος από τις σχολικές αίθουσες της Ιταλίας? Μήπως αυτό επιβάλλει το παζλ της άθεης Παγκοσμιοποίησης? Η αθεϊα ή η πίστη επιβάλλεται άραγε με νόμους και απαγορεύσεις ή είναι ζήτημα τρόπου σκέψης, φιλοσοφίας και στάσης ζωής του κάθε ανθρώπου?

Η άρνηση της θρησκείας για τους Έλληνες και τα παιδιά τους, που επιβάλλεται μάλιστα με αιτήματα αλλοδαπών γονέων είναι εξωφρενική για μένα! Που δεν είμαι και θρησκευόμενο άτομο!

Και ο λόγος δεν είναι γιατί δεν θα μάθουν τα παιδιά μας Θρησκευτικά αλλά γιατί η Θρησκεία και η Ιστορία η Ελληνική για μένα είναι συνυφασμένες, "φάδι" η Θρησκεία, "στιμόνι" η Ιστορία. Και γιατί στην Ελλάδα μια ζωή αυτά τα σύμβολα συνήθισα να σέβομαι και να δέχομαι, έστω κι αν δεν τα πιστεύω, απόλυτα.

Εξ άλλου νομίζω ότι κάποιοι πιστοί μπορούν να πούν ότι "υπάρχει θεός" και οι υπόλοιποι μπορούμε απλά να πούμε ότι "δεν ξέρουμε αν υπάρχει". Τίποτε άλλο δεν μπορούμε να πούμε. Ας μας αφήσουν λοιπόν όσους θέλουμε στην πατρίδα μας να πιστεύουμε και να σεβόμαστε τα δικά μας θρησκευτικά και εθνικά σύμβολα!!

Ο Άνθρωπος χωρίς πίστη στο ΥΠΕΡ αυτού και χωρίς να "γεφυρώνεται" νοητικά και συναισθηματικά με το ΥΠΕΡΤΑΤΟ, δεν γίνεται, δεν υπάρχει.

Ακόμη και ο μηδενισμός και η αθεϊα είναι θρησκείες, αφού ανάγονται στη σφαίρα του μεταφυσικού. Το να μάχεται κανείς με φανατισμό κατά της θρησκείας προδίδει ότι είναι ένας θρησκόληπτος άθρησκος!

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2010

Μην ανεχόμαστε να μας θεωρούν ιθαγενείς μιας Μπανανίας!

Και τώρα η συνέχεια αυτής της κτηνωδίας:

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ...ΚΑΛΥΨΗ ΜΙΑΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ ΤΟΥ ...ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ !

Ναι το Αστυνομικό Τμήμα Πελοπίου της Ηλείας
δήλωσε στα τοπικά ΜΜΕ - η αστυνομία δεν σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του βασανιστή του αλόγου στον Πλάτανο Ολυμπίας γιατί θεώρησε το περιστατικό ως ατύχημα (!!!)


Τα ίδια είπαν και σε μας που τηλεφωνήσαμε στο Α.Τ. σήμερα το πρωί!
Μας είπαν ότι μάλλον ήταν μεθυσμένος ο οδηγός και δεν κατάλαβεεεεε!!!!
Έλεοςςςς!!
Μεθυσμένος οδηγός τραβολογάει ένα κοτζάμ άλογο, πίσω από το αμάξι του και οι αστυνομικοί τον απάλλαξαν, χωρίς καν δικογραφία και δίκη!! Και μόνο το ότι μπορεί να ήταν μεθυσμένος, έπρεπε να γίνει δικογραφία και αλκοτέστ!!!

Που ζούμε !!!????

Κάντε καταγγελία στην Εισαγγελία με αντίγραφα από το ιντερνετ στις σελίδες που δημοσιεύτηκε το περιστατικό.
Κανένας αστυνομικός δεν είναι αρμόδιος να αποφασίζει τι συνέβη και τι όχι σε ένα περιστατικό!
Μόνο κάνει δικογραφία και διαβιβάζει στον Εισαγγελέα και αποφασίζει η δικαιοσύνη!!!

Μη το αφήσετε να περάσει έτσι αυτό!

Είναι κρίμα παιδιά!
Μην ανεχόμαστε να μας θεωρούν ιθαγενείς μιας Μπανανίας!


Κάντε καταγγελία, στον Εισαγγελέα, εκεί όσοι είδατε το περιστατικό ή το πληροφορηθήκατε.

Ζητείστε από τον Εισαγγελέα να ελεγχθούν οι αρμόδιοι αστυνομικοί για τυχόν παράβαση καθήκοντος!

Ο νόμος υπάρχει και προβλέπει τουλάχιστον δύο έτη φυλάκιση!!
Είναι ο ν. 1300/1982 (ΦΕΚ 129 τ.Α΄) και αφορά το αδίκημα της ζωοκτονίας που είναι πολύ σοβαρό και σε μερικές περιπτώσεις προβλέπει και κάθειρξη.
Το ζώο δεν είναι γάτα ή σκύλος, που δυστυχώς, ως ζώα συντροφίας, προστατεύονται από άλλο νόμο που προβλέπει μία γελοία ποινή μέχρι 6 μηνών και χρηματική ποινή 1.500 Ευρώ!
Είναι ίππος και προστατεύεται από τον παραπάνω νόμο, περί ζωοκτονίας που αφορά τα οικόσιτα ζώα, όπως τους ίππους, τους όνους, ημίονους, πρόβατα, κατσίκια, μέλισσες!!!!!!!
Είμαστε στο πλευρό σας, ό,τι χρειαστείτε.

Περισσότερα στο http://mnodaros.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Ο χορός του φιδιού ...για να αντλήσουμε λίγη ψυχοσωματική ενέργεια...

Σήμερα το μεσημέρι μαζευτήκαμε να γιορτάσουμε το φίλο μας το Βασίλη, σε ένα πολύ όμορφο μαγαζί, κάπου στη Γλυφάδα, με πολίτικη κουζίνα και αραβική μουσική...
Είναι όμορφα να γλεντά κανείς με αγαπημένους φίλους, να γελά, να κάνει πλάκες, εκπλήξεις!
Εεε ναι η έκπληξη ήταν το δώρο του Βασίλη από τους δικούς του:
Μία χορεύτρια που θα χόρευε πάνω στο τραπέζι το χορό του φιδιού, που δεν έχει καμία σχέση με το τσιφτετέλι ή το χορό της κοιλιάς!
Η χορεύτρια ήταν εκπληκτική!!
Τράβηξα λίγες στιγμές για να τις μοιραστώ μαζί σας!
Απολαύστε τη:




Ο Χορός του Φιδιού λένε ότι είναι η τεχνική της Κοσμικής Βιοδυναμικής για άντληση ψυχοσωματικής ενέργειας.
Ξεκινάς από χαλαρή όρθια στάση και μετά αφήνεις το σώμα σου να χαμηλώσει, επίσης σε χαλαρή όρθια στάση, προς το έδαφος, όσο πιο χαμηλά μπορείς. Δε χρειάζεται κανένα ζόρι. Απλώς λυγίζεις τα γόνατα και χαμηλώνεις – μετά υψώνεις το σώμα και πάλι στην αρχική στάση, και το επαναλαμβάνεις, ξανά και ξανά... και ξανά. – τόσο απλό!

Αλλά με μια σημαντική διαφορά από μια απλή γυμναστική κίνηση, και εδώ είναι το κλειδί:


Είτε κατά την καθοδική κίνηση είτε κατά την ανοδική, φροντίζεις να δίνεις μια κυματιστή φιδοειδή κίνηση στο σώμα σου, σαν να ήταν ένα σπιράλ ή ένα τιρμπουσόν ή ένα... φίδι που υψώνει και χαμηλώνει το σώμα του, εξ ου και το όνομα: Χορός του Φιδιού. Δεν έχει καμία σημασία πόσο αθλητικό σώμα έχεις ή πόσο καλά κάνεις την κίνηση· αρκεί η σκέψη, συν μια συμβολική σπειροειδής κίνηση στα όρια των σωματικών δυνατοτήτων σου.

Δοκιμάστε το!!

Πραγματικά το απολαύσαμε όλοι μας! Φάγαμε ωραιότατους πολίτικους μεζέδες, ξεδώσαμε, γελάσαμε, νοιώσαμε ότι αυτές οι όμορφες στιγμές με φίλους αγαπημένους είναι μοναδικές!! Και τις έχουμε τόσο πολύ ανάγκη!

Και φαντάζομαι ότι ο Βασίλης δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτή τη γιορτή του!

ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

Καλή χρονιά με αλήθεια κι ανθρωπιά!!

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑ
ΚΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ!

Σ' ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΛΕΙΔΙΑ
ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ
ΑΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΛΟΓΙΚΑ
ΚΙ ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΗ
ΕΤΟΥΤΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ!

Τα υπόλοιπα θα σας τα πει ο Κώστας Χατζής με δύο πολύ όμορφα και αληθινά τραγούδια:
Τα "ΚΑΙ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"... ΚΑΙ "ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΦΙΛΟΣ". Στους στίχους αυτών των τραγουδιών καθρεφτίζονται ακριβώς αυτά τα παραπάνω κλειδιά: Ανθρωπιά, αληθινή αγάπη και φιλία και ελπίδα! Σας τα αφιερώνω!!



Αν έπαιρνα τα βάσανα του κόσμου τα μεγάλα
χίλιες μπαλάντες θα 'γραφα πικρές
και τα τραγούδια θα 'σβηνα που χω γραμμένα τ' άλλα
που 'ναι γεμάτα από έρωτες ελπίδες και χαρές

Είπα λοιπόν το γράψιμο για πάντα πως θα πάψω
ένα τραγούδι αλλιώτικο αν δε γράψω
κι έτσι ξεκίνησα κάποιο πρωί
τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή

Και περπατούσα και περπατούσα
κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο
κι είδα γραμμένο τι να πεις
Βρεφοκομείο η ελπίς

Εκεί οι ανώνυμοι γονείς πηγαίνουν τα μωρά
κι όταν θα βγούνε στη ζωή κάποια φορά
παιδιά με δίχως όνειρα γεμάτα
με ρυτίδες
και μάτια θλιβερά

-R-
Και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και με αισθήματα
τι ειν' τα νόθα παιδιά μας μπρος τα τόσα προβλήματα
και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και καρδιά
και πετάμε στους δρόμους τα μικρά τα παιδιά

Εμείς στραβή τη φτιάξαμε αυτή την κοινωνία
εμείς με την καρδιά μας και το νου
γεμάτη απ' το σκοτάδι μας γεμάτη απ' αγωνία
του κάκου ψάχνει να βρει την πόρτα του ουρανού
κι αφού είμαι άνθρωπος κι εγώ τον κόσμο πως να αλλάξω
αφού κι εγώ γκρεμίζω τι θα φτιάξω
κι όμως

Ξεκίνησα και πάλι ένα πρωί
τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή
και περπατούσα και περπατούσα
κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο
κι είδα γραμμένο τι να πεις
Γηροκομείο η ελπίς

Εκεί τα στοργικά παιδιά πετάνε τους γονείς
το μόνο έγκλημά τους ότι ζήσαν πολλά χρόνια
και τους ξεχνούν παιδιά κι εγγόνια
γέροι με δίχως όνειρα γεμάτοι
με ρυτίδες
και μάτια θλιβερά



Ζητείται φίλος που να ξέρει να γελάει
Ζητείται φίλος με μεγάλη αμοιβή
Σπάνιο είδος στον αιώνα που γυρνάει
Σπάνιο είδος κι η φιλία ακριβή

Ζητείται κάστρο σμιλεμένο με γρανίτη
Για να στεγάσω του ανέμου την γενιά
Κι εκείνο το άστρο που το λένε αποσπερίτη
Να το κρεμάσω για λυχνάρι στη γωνιά

-R-
Όποιος θέλει να με βρει
να μου στείλει μια γραφή
ταχυδρομική θυρίδα η ελπίδα

Ζητείται χώμα μακρυά από την Αθήνα
Για να φυτέψω μια τριανταφυλλιά
Ζητείται χρώμα από γαρούφαλα και κρίνα
Να ζωγραφίσω ένα δάσος με πουλιά

Ζητείται αγάπη που να ξέρει από φεγγάρια
Ζητείται αγάπη με του ήλιου τις χαρές
Κι όταν το απόβραδο θα ανάβουν τα φανάρια
Να μην φοβάμαι των ανθρώπων τις σκιές
.

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...