Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ... ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Χριστούγεννα...
Το ξέρω δεν θέλω να γκρινιάσω σήμερα, δεν θέλω να μιζεριάσω, είναι Χριστούγεννα και μόνο ευχές πρέπει να λέμε...
Ευχές όπως: Να ξαναγεννηθεί αυτή η Χώρα, να ακουστεί χαρμόσυνο το μήνυμα της λεφτεριάς μας, από τις ντόπιες και ξένες τρόϊκες, να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας και να αντικρύσουμε με ελπίδα το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας...
Να ανοίξουν πάλι τα μαγαζιά στο κέντρο της πόλης, να λαμπυρίσουν αληθινά τα μπαλκόνια μας και οι δρόμοι μας, με αληθινά λαμπιόνια της χαράς και της δημιουργίας και να εξαφανιστούν εικόνες σαν τις παρακάτω που στοιχειώνουν την ύπαρξή μας και μας ρίχνουν στην άβυσσο της επίγειας μα πιο φρικτής  κόλασης, ακόμη και από τους εφιάλτες μας....
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ... 
Χρόνια πολλά και σ' αυτούς τους άμοιρους ανθρώπους, κάτω, που τα ανάλγητα πολιτικά καθίκια της άδικης αυτής χώρας τους πέταξαν στην αυταπάτη των ψευδαισθήσεών τους και πλούτισαν από το ρήμαγμα του σώματος και της ψυχής τους....


Θυμίζεις Αθήνα γυναίκα που κλαίει
γιατί δεν τη θέλει κανείς
Αθήνα, Αθήνα πεθαίνω μαζί σου
πεθαίνεις μαζί μου κι εσύ....

Ξέρω μια πόλη στη νέα Σαχάρα
μια έρημο όλο μπετό
οι ξένοι οι στόλοι λαθραία τσιγάρα
παιδιά που δεν ξέρουν κρυφτό

Ξέρω μια πόλη στη γη της Αβύσσου
κουρσάρων κι ανέμων νησί
στης Πλάκας τους δρόμους πουλάς το κορμί σου
για ένα ποτήρι κρασί...

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ ...ΑΓΑΠΗΣ ΑΡΑΓΕ Ή ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ ΚΛΕΨΙΑΣ;;


Άκουσα σήμερα για άλλη μια φορά για έναν τηλεμαραθώνιο: Τον τηλεμαραθώνιο αγάπης της Unicef για τα υποσιτισμένα παιδιά όλου του κόσμου, που θα κάνει η ΕΤ1 και το στομάχι μου σφίχτηκε...
Σκέφτηκα πράγματι πόσες ψυχούλες παιδικές υποφέρουν από φτώχια και πείνα στον κόσμο όλο μα τώρα πια και στη χώρα μου... σκέφτηκα όλες αυτές τις γλοιώδεις γιαλιστερές από το λίπος φάτσες των καλοθρεμμένων έως και χοντρών σωτήρων μας, με τις ακριβές γραβάτες και με τα δισσεκατομμύρια ευρώ στην Ελβετία και τότε ένοιωσα μια απέραντη σιχασιά!
Θυμήθηκα και τους άλλους τηλεμαραθώνιους που έγιναν για τα παδιά της Γάζας, για τους δυστυχισμένους από τις πυρκαγιές στην Ηλεία του 2007, και αναρωτήθηκα που πήγαν τα λεφτά αυτά; γιατί το σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν έφθασαν στον προορισμό τους!
Άραγε είναι ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ στημένοι με στόχο την εξαπάτηση των φιλεύσπλαχνων ανθρώπων που σπεύδουν να ανταποκριθούν πιστεύοντας ότι θα βοηθήσουν κάποιες ανθρώπινες υπάρξεις να επιβιώσουν; ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ στημένοι για να κερδοσκοπήσουν πάλι οι γνωστοί άγνωστοι ανεύθυνοϋπεύθυνοι επ' ονόματι των φτωχών και κατατρεγμένων ανθρώπων αυτού του κόσμου;
Ένοιωσα σιχασιά για όλους αυτούς τους φαρισαίους υποκριτές. Σιχασιά για τους αναίσθητους, τους απάνθρωπους αυτούς σάρκινους τενεκέδες που καρφί δεν τους καίγεται για το αν τα παιδιά μας σήμερα λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία, αν δάσκαλοι με πετσοκομμένους μισθούς ή και απλήρωτοι ή ακόμη και υπό την απειλή της εφεδρίας μαζεύουν τα ελάχιστα ψιχία που δεν τους περισσεύουν για να εξασφαλίσουν στα πεινασμένα παιδικά στομαχάκια ένα λιτό γεύμα. Τρελλαίνομαι όταν αναλογίζομαι ότι αφού μας έγδαραν και μας γδέρνουν αλύπητα, μας βρίζουν αποκαλώντας μας και μαλάκες και μας ειρωνεύονται εξοργιστικά φωνάζοντάς μας: "ευτυχώς που τεθήκαμε υπό έλεγχο και η πορεία της χώρας μας πάει καλά..."!
Φυσικά και εννοούν καλά γι' αυτούς τους αετονύχηδες που εξασφαλίζουν ακόμη και σήμερα τα υπερκέρδη τους αδιάντροπα, χωρίς καμία περικοπή για τους εαυτούς τους, αδιαφορώντας για την κατρακύλα μας. Μαθαίνουμε ότι η συμμετοχή στα συσσίτια αυξήθηκε τους τελευταίους μήνες κατά 40%, με τους Ελληνες να είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους μετανάστες. Καθημερινά μοιράζονται 10.000 μερίδες φαγητού σε 5.000 ανθρώπους, από τους οποίους 2.414 είναι άνδρες, 2.312 γυναίκες και 274 παιδιά!! Οι εικόνες ανθρώπων που μέχρι πρότινος ζούσαν αξιοπρεπώς, και που σήμερα κοιμούνται στα παγκάκια, που ψάχνουν στα σκουπίδια των λαϊκών αγορών ή στους κάδους απορριμάτων για να αποκομίσουν το γεύμα της ημέρας τους είναι πια μια φρικτή πραγματικότητα...
Και εμείς συνεχίζουμε ακόμη να πιστεύουμε σε τηλεμαραθώνιους που μάλλον είναι άλλο ένα κόλπο για να μας τα πάρουν και να χοντρήνουν ακόμη περισσότερο οι προδότες των ονείρων μας!
Δεν δίνω πια δεκάρα σ' αυτού του είδους τις στημένες, χλιδάτες και αστραφτερές τελετές των τηλεμαραθωνίων που πολυτελείς τηλεπερσόνες παροτρύνουν με δήθεν πόνο ψυχής να δώσουμε τον οβολό μας για να πάει στα ... αζήτητα! ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ!! Ο καθένας ας στρέψει το βλέμμα  δίπλα του, και είμαι σίγουρη ότι θα δει που πρέπει να δώσει τον οβολό του και ποιόν να βοηθήσει για να πιάσει τόπο!

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...