Ζητείται ελπίδα...

Τα τριανταφυλλάκια στο ντεκόρ του ιστολογίου μου είναι χριστουγεννιάτικο δωράκι από το @φίλο Τζονάκο!!

Μια γλυκειά αφιέρωση για μένα από την ξεχωριστή φίλη Ισμήνη

Αλλαξε η ώρα στα ρολόγια

και ο αποκωδικοποιητής μου

αποσυντονίστηκε !! !

Λάθη προσέχω να μη κάνω

Γιατί ;;;;;

Δεν μ' αρέσει συγνώμη να ζητάω

εύκολο άλλοθι στα σφάλματα.

την μεταφράζω.

η..αγράμματη

Είδα γραμμένο σ' έναν τοίχο

ενός φυλακισμένου

«το ψέμμα που πληγή γιατρεύει,

αλήθεια είναι.»

Αντε τώρα εσύ να του γυρέψεις

στασίδι αδειανό

θέση

σε μια καρδιά

κεκλεισμένων των θυρών.

Δεν είναι «η γωνίτσα που αρκεί»

Είναι του κόσμου η Ακρη

που στέκεσαι και καρτεράς

να δεις τον ουρανό

κι ας μην τον φτάνεις

παρέα φιλική η μοναξιά

σου κάνει

όταν στα λόγια της καρδιάς

αντίλαλο δεν πιάνεις .....

Ξημερώνει...
Μπουμπούκι πρόβαλε δειλά
μέσα στ΄ουράνιου πέπλου την πτυχή
τα ροδοπέταλα του ανθρώπου η ψυχή
υψώνει...
Κι η βλέψη στράφηκε ψηλά
κει π΄αχνοφέγγει μια λιαχτίδα
γεννημένη μεσ΄ στο ξεψύχισμα του σκοταδιού,
σαν σε καρδιά μικρού παιδιού,
άγγελμα κρυφής λαχτάρας,
ήρθες και πάλι του ΑΥΡΙΟ ΕΛΠΙΔΑ!


Όποιος παύει να ελπίζει
παύει και ν΄ αναζητά
αυτό που μπορεί
να μη χάθηκε...