Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Φίλοι και εχθροί... ή εχθροί που μοιάζουν φίλοι??

Ναι πάει πέρασε κι αυτό...
Ζόρικο να είσαι άρρωστος στο κρεββάτι, για μέρες και να πονάς...
Η απραξία και η αδυναμία φέρνουν στο μυαλό σκέψεις, πολλές σκέψεις και φόβους...
Δεν είναι το σκοτάδι που σε τυλίγει, δεν είναι η μοναξιά, μα είναι η ανημποριά που σαν ένας βρώμικος βάλτος απειλεί να σε καταπιεί. Τότε μετράς τις δυνάμεις σου, τότε ψάχνεις τους φίλους σου και ζητάς ένα λόγο παρηγοριάς, λίγη συντροφιά κι ας μην είναι αγάπη...
Αρκεί να βρεθείς παροπλισμένος για λίγο ή πολύ και τότε θα διακρίνεις ξεκάθαρα ποιός νοιάζεται για σένα, ποιός νοιώθει την ανημποριά σου και πόσο είναι διατεθειμένος να χαλάσει την ησυχία του για ένα τηλέφωνο έστω, για μία κουβέντα, μία ψευδαίσθηση έστω ευγένειας και συμπαράστασης.
Φίλοι, φίλοι, πολλοί φίλοι πάντα στη ζωή σου περίσσευαν... Μα ελάχιστοι σου χάρισαν απλόχερα τη φιλία τους, ελάχιστοι σε δέχθηκαν όπως είσαι, δεν θέλησαν να σ' αλλάξουν και παρά τις αντιθέσεις τους εξακολουθούν να σε εκτιμούν και να σ' αγαπούν γι' αυτό που εσύ είσαι και γι' αυτό που, καλώς ή κακώς, δεν έτυχε να είσαι!
Τα δύο τελευταία χρόνια, μέσα και από εδώ, απέκτησες καινούριους φίλους, ανοίχθηκες καλοπροαίρετα μαζί τους και πρόσφερες την αγάπη σου, απλά, χωρίς επιτηδεύσεις, χωρίς σκοπιμότητες, μόνο και μόνο γιατί, στην αγάπη των φίλων, βρίσκεις το νόημα της ανθρωπιάς σου...
Όμως ναι φταις, φταις γιατί αφήνεις τους άλλους να νομίσουν ότι έχουν δικαίωμα να λεηλατήσουν τα αισθήματά σου, να τα μονοπωλήσουν, ίσως και να απαιτούν από εσένα να μην είσαι εσύ, αλλά αυτό που αυτοί θέλησαν να πιστεύουν πως είσαι...
Με ποιό δικαίωμα μπορεί κάποιος να σε επικρίνει, να σε μαλώνει, κοινώς να στα "χώνει" για κάτι που εκείνου δεν αρέσει, για κάτι που εσύ το βλέπεις με άλλη ματιά... και απαιτεί να γίνεις αυτό που αυτός θέλει να είσαι?
Εε όχι φίλε μου! Η ευγένεια είναι ένα όμορφο προτέρημα μα σε καμία περίπτωση δεν είναι δουλοπρέπεια, ή υποδούλωση...
Όταν δεν τα "χώνω" κι εγώ... δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ... σημαίνει απλώς ότι η καλή μου ανατροφή δεν μ' αφήνει να βυθιστώ στην απύθμενη αγένεια και στη μανιακή απαρρίθμηση των δικών σου ελαττωμάτων!!
Προτιμώ τη σιωπή... και αν χρειαστεί, απλά, αλλάζω ρότα, γιατί αρνούμαι να πνιγώ στο βούρκο της αναίτιας κατακραυγής σου!!

14 σχόλια:

zoyzoy είπε...

Παίρνω το βάπτισμα πρώτη στα σχόλιά σου και σου εύχομαι από καρδιάς περαστικά.
Εχεις ξεχωρίσει ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι πια και ποιοι σε πλησιάζουν με δόλο και ανιδιοτέλεια ίσως και αυτές οι δύσκολες στιγμές μας βοηθούν να ξεχωρίζουμε την ήρα απ'το σιτάρι.

Σου εύχομαι να'χεις ένα υπέροχο 4ήμερο με τους ανθρώπους που αγαπάς και σ'αγαπούν πραγματικά!

λυγερη είπε...

Κατ' αρχήν περαστικά και σιδερένια. Γιατί η Υγεία είναι που μετράει πάνω απ' όλα.
Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά για να μπορώ να επισημάνω τις διαφορές μας.
Καταθέτω όμως την απόλυτη ταύτιση μαζί σου στην θέση που παίρνεις απέναντι σε συμπεριφορές του είδους από φίλους ή α-φιλους.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι "οι φίλοι" δεν σε αγνοούν μόνο όταν είσαι σε αδυναμία. Αλλά δεν θυμούνται να σε νοιαστούν κι όταν σε θεωρούν "δυνατή" "αξια" "ικανή" Τους διαφεύγει, βλέπεις ,ότι τον καλό τον λόγο χρειάζεσαι εσύ και ας καταπιούν εκείνοι την μπουκιά τους.

Νάσαι καλά κορίτσι μου. Στο εύχομαι εγώ μια ξένη και η ευχή μου πιάνει γιατί είναι ακατέργαστη
http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Και να εξακολουθήσεις να κρατας τη σιωπη σαν μοναδικο όπλο


Περαστικα!

σταγόνα είπε...

Mαριάννα μου περαστικά και σιδερένια.. όσο για τους "φίλους" δεν φταίνε αυτοί.. φταίνε οι λάθος επιλογές μας.. πρέπει να νιωθουμε πολλοί τυχεροί αν έχουμε καταφέρει να έχουμε δίπλα μας έστω και έναν φίλο αληθινό.. ουκ εν τω πολλώ το ευ..

Thalassenia είπε...

Για κανέναν δεν αξίζει να αλλάξουμε.
Αν δεν μας δέχεται κάποιος όπως είμαστε δεν αξίζει να μας έχει δίπλα του ότι και αν είναι.
Μείνε έτσι και ας έρθουν οι αληθινοί φίλοι σε σένα για αυτό που είσαι.
Αλλιώς στο καλό.

Φιλιά θαλασσένια.

Λωτοφάγος είπε...

Περαστικά, Μαριάννα μου.
Έχεις δίκιο. Ή αποδέχεσαι κάποιον όπως είναι ή απλώς αλλάζεις ρότα. Αυτό ισχύει και στη φιλία και στον έρωτα. Τα υπόλοιπα είναι ρέπλικες φιλίας και έρωτα.

fotini είπε...

καποια στιγμη ξεκινησα ενα δύσκολο "ταξιδι" που για πολλα χρόνια ανέβαλα

ήμουν γνωστης καποιας απωλειας απο πλευρας φίλων
δεν είχα διανοηθεί όμως το μέγεθος της απώλειας αυτης!!!!

τοτε αληθινα καταλαβα ποσο λάθος ειχα εκτιμησει προσωπα κ καταστάσεις

κατέβηκα απο το ροζ συννεφακι μου λοιπον και ενοιωσα ευγνώμων για τα όσα αντιλήφθηκα εγκαίρως

να σαι γερή, ψυχικά κ σωματικα, και μην ξεχνάς πως ένα κερακι μονο αρκεί να σκορπίσει το σκοτάδι..

φτερό στον άνεμο... είπε...

Μαριάννα, καλώς σε βρήκα :)

Εύχομαι τώρα να "έγειανες" που λέγαν και οι παλιοί..όσο για τους φίλους, τους αληθινούς, αυτούς ναι, να τους ακούμε γιατί μας αγαπούν, και η αγάπη δεν ξεγελά, βγάζει μάτι ποιός μας αγαπάει. Όσο για τους υπόλοιπους, αυτούς τους έχουμε (ωχ...κακιά λέξη θα πω) χε......νους. Συγχώρα με Μαριάννα, δεν το ράβω το ρημάδι!!!

Υγ Μαριάννα, αν είσαι δικηγόρος, ήθελα να σε ρωτήσω, αν με κλείσουν μέσα λόγω αθυροστομίας, θα βάλεις κανένα χεράκι?? Δεν το θέλω...μου ξεφεύγουν γα...το γμτ!!!! :)))

ΩΣΗΕ είπε...

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΟΥ ΦΙΛΙΑ...

aKanonisti είπε...

Εσύ ανάρρωσες... όπως λες...
αυτοί???

http://www.scrapbookpages.com/Poland/Auschwitz/Auschwitz05.html

Μάλλον όχι....

Ετσι.. για να μην χρησιμοποιείς λέξεις τύπου "αναίτια"... χωρίς να ντρέπεσαι....

Η ευαισθησία δεν είναι ποτέ επιλεκτική... όπως και η μνήμη...
όταν βέβαια είναι είναι ειλικρινείς...
κάτι..που δεν το βλέπω....


Υ.Γ.Είναι ο σωστός τρόπος...ή όχι... ???
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

marianaonice είπε...

@zoyzoy μου
Καμιά φορά μπερδεύεσαι, και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους όταν φοράνε μάσκα...
:)))
Καλή Σαρακοστή εύχομαι!

@Λυγερή μου
Σ' ευχαριστώ.
Έχεις δίκιο, κι όταν είσαι δυνατός οι άφιλοι σε ξεχνούν, αλλά τότε δεν πικραίνεσαι πολύ... όσο όταν στην ανημποριά σου, ζητάς τον καλό το λόγο.
Νάσαι καλά Λυγερή μου, σ' ευχαριστώ για την ατόφια και ακατέργαστη ευχή σου! Έχει μεγαλυτερη αξία από τις επιτηδευμένες και κατεργασμένες ψευτοευχές!

@Ρίκη Μαλλιωτάκη
Μα δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγεις το ...ξεκατίνιασμα...
χαχαχχα!!
Σ' ευχαριστώ Ρίκη μου.

marianaonice είπε...

@σταγόνα
Ναι συμφωνώ λάθος επιλογές, μα είναι αναπόφευκτες στη ζωή μας κι αυτές... απλά συνεχίζουμε γι' άλλες επιλογές, σωστές ή λάθος κανείς δεν ξέρει κάθε φορά!

@Thalassenia μου
Ούτε συζήτηση! Είμαστε αυτοί που είμαστε και οι φίλοι μας δέχονται γι' αυτό που είμαστε!
Αλλιώς δεν είναι φίλοι!
Φιλιά!!!

@Λωτοφάγε μου
Αυτό θέλω να πω ακριβώς! Να είμαστε ο εαυτός μας και σ' όποιον αρέσουμε!
Σ' ευχαριστώ!
:))

marianaonice είπε...

@fotini μου
Καλώς ήλθες Φωτεινή από τα μέρη μου!
Όλοι μας έχουμε κάνει τέτοια "ταξίδια" στη ζωή μας και είναι τυχεροί όσοι εγκαίρως προλαβαίνουν να κατέβουν από το ροζ συννεφάκι τους...
Έχεις τόσο δίκιο!
Σ' ευχαριστώ για τις ευχές σου και αυτό το κεράκι είναι πράγματι καμιά φορά τόσο σπάνιο και πολύτιμο...

@φτερό στον άνεμο
Καλώς ήλθες!!
:))
Έγειανα απλά ακόμη σέρνομαι από την αδυναμία... ήταν βαρειά η αρρώστια μου.
Ναι αυτός που σ' αγαπά αληθινά ξέρει να το δείχνει, απλά υπάρχουν και κάτι υποκριτές που υποκρίνονται τέλεια τους φίλους ενώ μέσα τους μόνο έχθρα κρύβουν για σένα...
Μίλα καλέ ελεύθερα! Σιγά την αθυροστομία! Αν ήταν έτσι οι αθυρόστομοι... χαχαχα!!

@ΩΣΗΕ μου
Καλώς τον μου!
Μη χάνεσαι σε παρακαλώωω..
Φιλιά!!
:))

marianaonice είπε...

@aKanonisti
Kαλώς όρισες!
Δεν καταλαβαίνω γιατί το λινκ?
Δεν αμφισβητώ ότι και Εβραίοι κάηκαν στα Γερμανικά κρεματόρια!!

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...