Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?



Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο... 
Χάθηκα από εδώ λόγω απρόβλεπτων δυσκολιών τον τελευταίο χρόνο... Ελπίζω σιγά σιγά να ισορροπήσουν τα πράγματα και να τα λέμε πάλι στην @αυλή αυτή του marianaonice....

Τυχαία άκουσα το παραπάνω τραγούδι του αξέχαστου Καζαντζίδη και ασυναίσθητα αναρωτήθηκα: 
Αρκεί άραγε να συγχωρεί κανείς για να ξαναγίνουν τα πράγματα όπως πριν;
Αρκεί μια συγνώμη για να ζωντανέψουν συναισθήματα, σκέψεις και ελπίδες που από καιρό έχουν πεθάνει στην ασφυξία της αδιαφορίας, συμφεροντολογίας, ωχαδελφισμού και ατομισμού;
Αρκεί μια συγνώμη άραγε για να ξανακολλήσουν τα σπασμένα κομμάτια του καθρέφτη της ψυχής μας που θρυματίστηκε στο βράχο της άρνησης να σε ακούσουν, να σε υπολογίσουν, να σε εκτιμήσουν και να αφουγκραστούν την απελπισία σου, την απογοήτευσή σου, το θυμό σου;...
Αρκεί μια συγνώμη για να εμπιστευτείς ξανά αυτούς που ήταν ανίκανοι εδώ και χρόνια να νοιώσουν την αποξένωσή σου και την απέραντη μοναξιά σου ανάμεσα τους και να ακούσουν την ατέλειωτη κραυγή της απόγνωσής σου;
Αρκεί μια συγνώμη για να ξεχαστεί η απαξίωση που σου έδειξαν και η πονηριά που βίωσες στο μεδούλι σου επί σειρά ετών από ανθρώπους που περνούσαν τον εαυτό τους πιο ξύπνιο από σένα και σε μεταχειρίστηκαν σαν λάφυρο που κέρδισαν με απάτη και ψευτιές; 
Από ανθρώπους που σου έταξαν λαγούς με πετραχήλια και στο τέλος το μόνο που σου έδωσαν ήταν τα ανέξοδα και χωρίς κανένα κόστος λόγια; 
Όταν εσύ δίνεις τα πάντα χωρίς υπολογισμούς και καιροσκοπισμούς, χωρίς καχυποψία και υστεροβουλία, όταν εσύ δίνεις όσα έχεις και ό,τι έχεις στην ψυχή αλλά και στην τσέπη σου... και εισπράττεις μόνον απληστία και μεγαλύτερη απαίτηση για να δώσεις κι άλλα σε ανθρώπους που έπρεπε να σου σταθούν και να σε στηρίξουν αντί να τους στηρίξεις εσύ... τότε μια συγνώμη δεν αρκεί για να σβήσει η χρόνια απαξίωση και ο εξευτελισμός που ένοιωσες κοντά τους...
Έρχεται η στιγμή που οφείλεις πια να λυπηθείς τον εαυτό σου και να τον σεβαστείς και να τον λυτρώσεις από τον απέραντο θυμό και τη θλίψη που σου δημιούργησαν άνθρωποι που δεν σε εκτίμησαν γι' αυτό που εσύ είσαι ούτε άξιζαν την αγάπη και την προσφορά σου... 
Άνθρωποι που σου λένε ότι σ' αγάπησαν αλλά χωρίς κόστος και χωρίς καμιά θυσία για σένα, αντίθετα μόλις αντιληφθούν ότι έπαψαν να σε εξουσιάζουν γίνονται εκδικητικοί και ζητούν να σε αφανίσουν και να σε εξευτελίσουν ολοκληρωτικά, είναι ψεύτες και ακόμη κι αν τους δώσεις τη συγνώμη σου δεν πρέπει πια να τους εμπιστευτείς ξανά στη ζωή σου...
Άνθρωποι που σε χρέωναν για τα καθημερινά αναγκαία σε όλους πράγματα στη ζωή και σου πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλλες δεν είναι ικανοί να αντιληφθούν τι σημαίνει εκτίμηση, αγάπη και θυσία... 
Άνθρωποι μίζεροι και συμφεροντολόγοι ακόμη και ένα διαμάντι να συναντήσουν στο διάβα τους θα το προσπεράσουν γιατί θα το νομίσουν για απλή "κοτρώνα"...
Συγχώρεσέ τους... μα προχώρα μπροστά και μη κοιτάς πίσω σου... γιατί θα σε εγκλωβίσουν πάλι στη μιζέρια και στο βάλτο τους... στην πονηριά και τη συμφεροντολογία τους και τότε θα τσακίσουν κάθε προσπάθειά σου να πετάξεις και να γλυτώσεις από τη λασπώδη και ανιαρή μοναξιά τους..
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΝΟΣ παρά να πορεύεσαι στη ζωή μαζί με αυτούς τους ανθρώπους...

15 σχόλια:

Πέτρος Κ. είπε...

Πολύ χάρηκα που σε ξαναείδα στη γειτονιά.
Μαζί με τις ευχές μου να ξεπεράσεις τα εμπόδια και όσους στα βάζουν, εύχομαι να είσαι γερή και να μη χαθείς πάλι.
Αυτό που είναι βέβαιο σε αυτή τη ζωή είναι ότι όποιος έφυγε μια φορά και γύρισε, θα το ξανακάνει.
Δεν αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε.
Καλώς όρισες.

marianaonice είπε...

Kαλώς σε ξαναβρήκα Πέτρο.
Δεν αξίζει όντως τον κόπο και δεν αξίζει να αναλώνουμε την ψυχή μας και τη ζωή μας σε ανθρώπους που δεν μπορούν να εκτιμήσουν αυτό που εσύ είσαι γι' αυτούς...
Θα τα ξαναλέμε πάλι ελπίζω σιγά σιγά από εδώ μέσα...
Νάσαι καλά @φίλε μου...

BUTTERFLY είπε...

Kαλως μας ξαναρθες! Ελπιζω τα χειροτερα να ειναι πια πισω σου και ολα να φτιαξουν!
Οχι, δεν αρκει μια συγνωμη, πολλες φορες ακομα και αν ειναι απολυτα ειλικρινης...
Η συγχωρεση ειναι λυτρωση πρωτα της δικης μας, ψυχης. Για αυτο επιλεγουμε να μην κραταμε κακιες αλλα και να μην κραταμε στη ζωη μας οποιον πια δεν μας κανει... Ας ειναι καλα εκει που ειναι κι ας μεινει μακρια...
Φιλια πολλα!

marianaonice είπε...

Πεταλουδίτσα μου γλυκιά πόσο χαίρομαι που σε @ξαναβλέπω...
έτσι όπως τα λες, δεν κρατάμε κακίες όμως προχωράμε μπροστά και δεν γυρίζουμε πίσω εκεί που μας πλήγωσαν και μας υποτίμησαν...
Φιλάκια πολλά!!!

Margo είπε...

Καλωσόρισες και πάλι Μαριάννα μου.
Ελπίζω όλα να έχουν γαληνέψει στη ζωή σου και να έχεις συγχωρέσει πραγματικά. Η συγχώρεση φέρνει γαλήνη. Όχι για εκείνους που μας πλήγωσαν μα για εμάς.
Όλα καλά από εδώ και πέρα εύχομαι..
Να είσαι πάντα καλά!

marianaonice είπε...

Καλώς σε ξαναβρήκα Margo μου, πολύ χαίρομαι που η @γειτονιά μας ακόμη είναι εδώ...
Ναι είμαι ανίκανη να κρατήσω μίσος και κακίες, μόνο απογοήτευση και θλίψη για την αχαριστία και υποκρισία που συνάντησα εκεί που προσδοκούσα αναγνώριση, εκτίμηση και στήριξη στη ζωή μου.

Άστρια είπε...

Μαριάννα μου, καλώς σε ξαναβρίσκω:) Πολύ έλειψε η παρουσία σου..

Ένας άνθρωπος αν δεν έρχεται κοντά σου με αρμονία καλύτερα να μένει μακριά σου. Και δεν θα πρέπει να στεναχωρηθείς εάν τον έχασες, όσο νωρίτερα αυτό συμβεί, τόσο και καλύτερα.
Και όσα έδωσες απλόχερα; πήγαν όλα χαμένα; Όχι, γιατί ό,τι δίνεις εσύ, ό,τι χαρίζεις, κάνει εσένα πιο πλούσια. Κι αυτός που δεν θα τα εκτιμήσει, γίνεται φτωχότερος.

Σου εύχομαι ολόψυχα όλα καλά να πάνε!
Σε φιλώ

marianaonice είπε...

Άστριά μου πόσο χαιρομαι που σε @βλέπω και εσένα ακόμη εδώ!
Έτσι όπως τα λες φίλη μου, ό,τι δίνεις σε κάνει πλουσιότερο κι αυτός που δεν θα σε εκτιμήσει, γίνεται φτωχότερος.
Φιλάκια πολλά!!

tzonakos είπε...

Συνήθως δεν έγραφες αν δεν σε έπνιγε κατι μέσα να πείς, άρα και ενω εχει περάσει καιρός απο τότε που έγραψες αυτο, εύχομαι να εχει καλή κατάληξη, οτι κι αν ήταν που προκάλεσε τους προβληματισμούς σου.
Ο αγαπημένος τραγουδιάρης του πατέρα μου ήταν/ειναι ο Καζαντζίδης με την πιο χαρακτηριστική φωνή της εποχής του και οχι μόνο.
Λοιπόν, μερικές φορές, μια συγνώμη μπορεί να αρκεί, ή δυό συγνώμες, μα πάντα ειναι του αλλουνού θέμα, να τη δεχτεί.
Και πάντα πρέπει η συγνώμη να ειναι ειλικρινής και να συνοδεύεται απο προσπάθεια επανόρθωσης.
Θα πεις οτι δεν επανορθώνονται όλα και συχνά οι ζημιές ειναι ανυπολόγιστες ή και σημαδεύουν ολόκληρες ζωές. Το ξέρω.
Μα σιχαίνομαι πολυ τις υποκριτικές ανούσιες συγνώμες.
ειναι το ελάχιστο που μπορεί να ψελλίσει κανείς, ωστόσο δεν τα λύνει ολα μιά συγνώμη, δυστυχώς.

Άθη είπε...

Αγαπημένη μου (επειδή εί σαι αγ α πη μένη οκ?) Μαριάνα...(ε,εμ...η Αθανασία είμαι βρε...η γνωστή)..ε, εμ..έχω καιρόοοοοο να μπώ εδώ μέσα ε?...πάντα όμορφο το σπιτάκι σου...όπως το θυμάμαι από τότε ακόμη...και πάντα με κείμενα ΨΥΧΗΣ...ε,εμ...το κείμενό σου σπάει καρδιές στη κυριολεξία καλή μου...λυπάμαι που είσαι σ'αυτή την άσχημη κατάσταση καλή μου...κι έυχομαι να βγείς από α υτήν σύντομα κι όσο πιο ανώδυνα γίνεται...και...ε,εμ...όχ ι δ εν αρκεί και ΚΑΘΟΛΟΥ μα καθόλου όμως μό-νο μια απλή 'συγνώμη' γιανά σβήσουν και να παρά-γραφούν τέτοιου είδους σοβαρά (γιατί είναι σοβαρά...αδικήματα)επειδή βλέπεις καλή μου ότι έχει σχέση με τη ψυχή σου και ό,τι θίγει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά σου..όπως α υτά που μας γράφεις εδώ...ε, ούτε συγχωρείται (αν όχ ι τόσο έυκολα ή καθόλου? σε πολλές περιπτώσεις) ούτε ΄παραγράφεται'...στο λέω επειδή έζησα κατά κόρον παρόμοιες καταστάστεις και σε καταλαβαίνω όσο δε φαντάζεσαι...κράτα γερά καλή μου..εδώ μέσα έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε και σε σκέφτονται πάντα...(κι εμένα μέσα σε αυτούς)...καλώς σε ξαναβρήκα..

marianaonice είπε...

Τζονάκο μου
καλώς σε ξαναβρίσκω!!
Ναι οι ανούσιες συγνώμες είναι ό,τι χειρότερο, ακόμη χειρότερο και από τη μη συγνώμη...
Η ζωή συνεχίζεται φιλαράκο και εμείς αντέχουμε...
φιλιά!!

marianaonice είπε...

Γλυκιά μου Άθη
πόσο χαίρομαι που κι εσύ είσαι ακόμη εδώ στην παλιά μας @γειτονιά...
Ό,τι θίγει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας έχει όντως σχέση με την ίδια μας την ψυχή... και δεν αντέχεται η απαξίωση και η αδιαφορία στις κραυγές απόγνωσης που μπορεί να εκτοξεύεις ελπίζοντας να σε καταλάβουν...
φιλάκια ΄Αθη μου... κρατάμε γερά!!

lamprini lamprinou είπε...

καμάρι μου... έχεις δίκιο... ελπίζω στο μέλλον... ελπίζω να πανε όλα καλά!!! μάκια!!

λυγερη είπε...

Μια ζεστή ανάσα από τον Πηγαιμό.....http://ligery.pblogs.gr/2014/12/poia-efhh-mporei.html#comments

Uouo Uo είπε...



thank you

سعودي اوتو

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...