Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναισθήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναισθήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009

Για τη "Φιλία"...

Από το βιβλίο "Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ" του Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), βρήκα απόψε κάποια αποσπάσματα, που μιλούν για τη φιλία...
Τη φιλία που πάντα για μένα ήταν όπως το οξυγόνο για την ανάσα μου, που ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αγαπημένους φίλους και ένιωθα την ανάγκη τους, λες και ήθελα να ξορκίσω την εσωτερική μοναξιά μου, που από παιδί βίωνα... σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που περισσότερο με πλήγωνε, παρά με αγκάλιαζε με θαλπωρή και αγάπη...
Δεν ξέρω γιατί, απόψε, μετά το καυτό διήμερο, και μετά από μία πολύ δύσκολη μέρα, σήμερα, στη δουλειά μου, παραδομένη στην κούραση του απόβραδου και με τις σκέψεις μου ανακατεμένες... βρίσκω πάλι καταφύγιο... κοντά σε σας, τους @φίλους μου, που πλέον εδώ και ενάμισυ περίπου χρόνο, μοιράζομαι μαζί σας, τις χαρές μου, τις λύπες μου, τις αγωνίες μου, τις σκέψεις μου μα και την οργή μου, για όσα συμβαίνουν γύρω μας, από όλους αυτούς που η ζωή τους αποκτά νόημα μόνον με την απληστία και το άνομο κέρδος!!

Απειλούν ότι θα επιβάλουν νόμους που θα φημώσουν τα blogs!
Είναι επικίνδυνοι και μπορεί να το κάνουν, καταλύοντας κάθε έννοια δημοκρατίας, πλέον σ' αυτή τη Χώρα, ενάντια ακόμη και στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης του λόγου, που είναι από τα πρώτιστα ανθρώπινα δικαιώματα!!
Ας είμαστε άγρυπνοι και ενωμένοι, κι ας μη τους επιτρέψουμε να μας στερήσουν ό,τι όμορφο και αγνό βιώνουμε μέσα στη μπλογκόσφαιρα, όλοι μας... με απλωμένα τα χέρια μας, έτοιμοι να στηρίξουμε μα και να στηριχθούμε ο ένας στον άλλο!!
Σε σας λοιπόν, αγαπημένοι συνιστιολόγοι και @συνοδοιπόροι σε τούτο το @ταξίδι μου αφιερώνω τις παρακάτω αναφορές του Χαλίλ Γκιμπράν για τη φιλία, που για μένα δεν διαφέρει σε τίποτε απολύτως από τη δική μας εδώ μέσα @φιλία, αφού αυτό που μετράει είναι η ψυχική επικοινωνία και επαφή... και όχι η όψη!

"Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι ο αγρός που σπέρνετε αγάπη και δρέπετε ευχαρίστηση. Και είναι το τραπέζι και η σπιτική εστία σας. Διότι τον πλησιάζετε όταν πεινάτε και τον αποζητάτε όταν έχετε ανάγκη τη γαλήνη.
Όταν σας λέει την άποψή του ο φίλος σας, μη φοβηθείτε το "όχι" του νου σας και μην αποσιωπήσετε το "ναι". Κι όταν μένει σιωπηλός, η καρδιά σας συνεχίζει να αφουγκράζεται τη δική του. Διότι στη φιλία όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες και όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λόγια με χαρά που είναι άφωνη.
Δεν θλίβεσαι όταν αποχωρίζεσαι το φίλο σου, διότι τον αγαπάς περισσότερο. Σε αυτόν ίσως γίνει σαφέστερο στη διάρκεια της απουσίας του, όπως φαίνεται καθαρότερα στον ορειβάτη το όρος από την πεδιάδα. Και μη βάλετε καμία επιδίωξη στη φιλία, εκτός από το βάθεμα του πνεύματος. Διότι η αγάπη που αναζητεί κάτι άλλο, πέρα από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου, δεν είναι αγάπη, αλλά δίχτυ που το πετάς μακριά και αλιεύει μόνο ανώφελα αντικείμενα.
Και δώστε τον καλύτερο εαυτό σας στο φίλο σας. Αν πρέπει να γνωρίσει την άμπωτή σας, ας γνωρίσει και την παλίροιά σας. Διότι τι χρησιμεύει ο φίλος που τον αναζητάτε μόνο όταν έχετε ελεύθερες ώρες?

Αναζητήστε τον πάντοτε όταν είναι γεμάτες οι ώρες σας. Διότι έργο δικό του είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας και όχι το κενό σας.

Και ας υπάρξουν γέλια και κοινές απολαύσεις στις γλυκές στιγμές της φιλίας. Διότι η καρδιά μόνο στη δροσιά των μικρών πραγμάτων ανακαλύπτει την αυγή της και αναζωογονείται!!".....
.

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Εικόνες και σκέψεις.... στην Ανατολή και στο σούρουπο...

O φίλος μου ο @ηλιογράφος έκανε ένα ταξίδι στην καρδιά του ήλιου και μου έφερε δώρο τις παρακάτω φωτογραφίες,  που γέμισαν το νου μου σκέψεις και την καρδιά μου συναισθήματα...

Περνά γρήγορα η βραδιά με το μάτι ορθάνοιχτο στων στοχασμών την κλίνη...
Κι ο ουρανός ροδίζει σιγά σιγά..
Tο μικρό λιμανάκι της επαρχιακής πόλης μοιάζει έτοιμο να αποτινάξει τη νάρκη της νύχτας και να παραδοθεί στον οργασμό της ζωής που τραβά το δρόμο της, με πίκρες και χαρές, μα πιότερο με πίκρες...
Ο καπνός στο βάθος... σαν το πρώτο τσιγάρο του βασανισμένου νοικοκύρη, που ετοιμάζεται για τη δουλειά.
Η πόλη ανοίγει τα μάτια της, λαμπιόνια αναμμένα, έτοιμα να θαμπώσουν στο ανελέητο φως του αφέντη ήλιου!

Ναι χαράζει, η αυγή ροδίζει κι η ελπίδα δίνει σημάδι ψυχικής ανάτασης, που τόση ανάγκη την έχουμε...
Δεν ξέρω γιατί αυτή η χυμένη λάβα στο απέραντο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, την ώρα που ο ήλιος αναγγέλλει τον ερχομό του, με πονά όταν σκεφτώ ότι η διαδρομή είναι πάντα η ίδια και το αναπόφευκτο βράδυ δεν θ' αργήσει...
Μια πύρινη τροχιά είναι η ζωή μας, ξεκινά με μία σπίθα, γίνεται λαμπάδα, πυρκαγιά και στο τέλος σβήνει αναγκαία... και πνίγεται στα κατραμένια πέπλα της νύχτας...

Η λευκή και ολόλαμπρη μπάλα στον ορίζοντα στεφανώνει το στερέωμα αφήνοντας τη χρυσοπύρινη ουρά του πέπλου της να κυλιέται στα βαμμένα κόκκινα νερά...
Τα λόγια της Πολυδούρη, έρχονται στο μυαλό μου:

"Άνοιξη! Ο ήλιος χρυσαφιού πλημμύρα. Μάγια μύρα,
παντού και σ' αγαπώ, σε καρτερώ.
Βραδύνεις κι υποψιάζομαι, ζηλεύω, δεν σου πήρα
όλης σου της ψυχής το θησαυρό!"

Αχ μικρό μου πουλάκι, χάραξε η αυγή... είσαι έτοιμο να ανοίξεις τα φτερά σου...
μα ξέμεινες εκεί, παραδομένο στην ασφάλεια του ψηλού μανδρότοιχου, μακριά από τη γωνιά σου, να καρτεράς το φανάρι να σβήσει και το σκοτάδι να πνιγεί στο φως που θα πλημμυρίσει σε λίγο την πλάση... Δεν φοβάσαι πια το σκοτάδι...
Σε ζηλεύω, δεν έχω φτερά να πετάξω ψηλά στην ασφάλεια τ' ουρανού και του ήλιου και οι αδύναμες λάμπες δεν αρκούν πια για να διαλύσουν την ομίχλη που σκεπάζει τη ζωή μου...


Ένα τσιγάρο κι ένας καφές... στη γαλήνη του σούρουπου, μπροστά στη φτιασιδωμένη λίμνη που φόρεσε τα καλά της και άστραψε σαν ευτυχισμένη παιδούλα, έτοιμη να πάει σε λαμπρή γιορτή...
Σκέψεις και συναισθήματα πρέπει να μπουν σε τάξη, να ορθοποδήσει ο νους και να γλυκάνει η καρδιά, πριν ο κάματος της μέρας κλειδώσει την πόρτα της φυλακής μου και με αφήσει μόνη, με παρέα τη μοναξιά και το μόχθο μου...
.




Get your own playlist at snapdrive.net!


Όταν κοιτάς από ψηλά την ανατολή !!