Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι με ξανθές μπούκλες και με καστανά σκούρα, σχεδόν σαν μαύρα, μάτια.Όχι δεν ήταν παιδί βασιλιάδων ούτε καν μιας ευτυχισμένης οικογένειας.
Γεννήθηκε σ' ένα σπίτι φτωχικό που το βάραινε η θλίψη και η αδιαφορία...
Ο πατέρας μονίμως απών και η μάνα με άγχος να καλύψει το κενό του, ακόμη και μέσα στην ψυχή της!
Το κοριτσάκι από μωρό σχεδόν ψυχανεμίστηκε ότι η ζωή δεν θα της χαριζόταν και ότι το πεπρωμένο της δεν είχε και τις καλύτερες προδιαγραφές. Έπρεπε να παλαίψει!
Μεγαλώνοντας βάλθηκε με πείσμα και σχεδόν με λυσσαλέα μαχητικότητα ν' αλλάξει το ριζικό της! Να ξεφύγει από τη μιζέρια που βίωσε παιδί και ν' ανοίξει τα φτερά της για τα ψηλά, εκεί που πίστευε ότι όλα θα ήταν εύκολα και οι νίκες θα ήταν δικές της!
Μεγάλωσε, δούλεψε και σπούδασε συγχρόνως, αγάπησε, αγαπήθηκε μα κάποτε προδόθηκε σκληρά!! Το χτύπημα βαρύ για τη νεανική καρδιά της!
Η παγωνιά κυρίευσε πάλι την ύπαρξή της! Μαρμαρωμένη θωρούσε γύρω της τα ερείπια των ονείρων της και προς στιγμή λιχοψύχισε και παρ' όλίγο να παραδοθεί στη μοίρα της!
Όμως με τιτάνιο αγώνα υπόταξε γι΄άλλη μια φορά τα θέλω της στα πρέπει της και συνέχισε τη μάχη!
Και έφθασε εκεί που ήθελε! Έτσι νόμισε τουλάχιστον! Τάχθηκε στην υπεράσπιση του δικαίου!!
Η θέση της φάνταζε σπουδαία πλέον, στην ίδια μα και στο περιβάλλον της!
Ανάπνευσε με ανακούφιση και όρμηξε με όραμα να ασκήσει το επάγγελμά της (λειτούργημα για την ίδια) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!! Το δίκιο του κόσμου στα χέρια της!!
Ένοιωσε δυνατή και ορκίστηκε ποτέ να μην προδώσει τα ιδανικά της και κυρίως να μην προδώσει αυτούς που την εμπιστεύτηκαν!
Τα χρόνια πέρασαν, έκανε οικογένεια και πάνω που πίστεψε ότι όλα πια είχαν πάρει το δρόμο τους και η ζωή της αποκτούσε νόημα στα μάτια της κόρης της, που μεγάλωνε, τότε συναντήθηκε πάλι με τη μοίρα της!!
Λένε πώς η μοίρα του καθενός είναι προκαθορισμένη! Δεν το πίστευε, μα τώρα πια είναι σίγουρη ότι η δική της μοίρα ήταν γραμμένη πριν γεννηθεί!!
Και δεν θα την άφηνε να ξεφύγει!
Ποτέ της δεν χρειάστηκε τη βοήθεια των ισχυρών! Ποτέ της δεν τους υπολόγισε!!
Πάντα βασιζόταν στον εαυτό της και στις δικές της αξίες!!
Γι' αυτό και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη τους, δεν φοβήθηκε να κάνει αυτό που πρόσταζε το καθήκον της και η συνείδησή της, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις της ή μάλλον υποτιμώντας το βρώμικο "Σύστημα" που κυβερνά τον τόπο αυτό!!
Και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη!!
Και βρέθηκε να παλεύει πλέον να ανασηκωθεί από το βάλτο που την έριξαν και να αποτινάξει από πάνω της τους τόνους λάσπης που της πέταξαν!!
Οι ισχυροί τότε εναντίον της!! Κι αυτή πρώτη φορά συνειδητοποίησε τη μοναξιά της!!
Πρώτη φορά κατάλαβε την αδυναμία της και ότι ήταν μία εναντίον πολλών διεφθαρμένων, όλων των χρωμάτων, που έκαναν κολλεγιά μεταξύ τους για να την εξοντώσουν!
Τότε ένοιωσε να πνίγεται! Ήθελε να φωνάξει έξω στον κόσμο αυτό που της συνέβαινε μα δεν μπορούσε! Δεν της επιτρεπόταν!! Μπροστά στα μάτια της εγκληματούσαν και δεν φοβόνταν τίποτε!! Κανείς δεν τους παρέπεμψε να δικαστούν παρά τις αυταπόδεικτες καταγγελίες της! Κανείς δεν τους ακουμπούσε! Αντίθετα άρχισαν να κυνηγούν την ίδια!
Ένοιωθε να τρελλαίνεται, ένοιωθε ότι ζούσε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν ξυπνούσε και ο βραχνάς κόντευε να τη σκοτώσει!
Τότε έμαθε για τον κόσμο των blogs από τη φίλη της τη @Μερόπη που μόλις είχε ανοίξει το δικό της! Το είδε σαν μια λύση! Το είδε σαν ένα δρόμο να ελευθερώσει τη σκέψη της, να φωνάξει τα συναισθήματά της, να συνεχίσει τη ζωή της πάλι από εκεί που την πάγωσε κι αν ήταν δυνατόν από τότε που ήταν το κοριτσάκι με τις ξανθές μπούκλες και τα σκούρα καστανά μάτια! Ναι από εκεί ήθελε να ξαναχτίσει τον εαυτό της!Να διαγράψει όλα όσα την πόνεσαν και να αρχίσει σπιθαμή προς σπιθαμή να ζει μία άλλη @ζωή, έτσι όπως την είχε ονειρευτεί, έτσι όπως πεισματικά ήθελε να τη γευτεί!!
Την ιδέα να βάλει στο avatar της την παιδική της φωτογραφία την πήρε από τη Μερόπη που κι αυτή είχε βάλει παρόμοια φωτογραφία! Την βρήκε απόλυτα ταιριαστή στην περίπτωσή της! Εδώ μέσα θέλησε να ξαναβρεί τη χαμένη Μαριάνα, την παγωμένη Μαριάνα και να την ξεδιπλώσει αληθινή μπροστά στα μάτια της ψυχής των διαδικτυακών της πλέον @φίλων!
Και το nickname ήρθε και έδεσε με αυτό που ένοιωθε! Την Παγωμένη Μαριάνα ή τη Μαριάνα του Πάγου, όπως την έλεγε ένας καλός @φίλος ο ΩΣΗΕ, που χάθηκε τελευταία από τη @γειτονιά!
Συνεχίζει λοιπόν η marianaonice να ψάχνει την ελπίδα στη ζωή της!
Παρά τον πάγο που νέκρωσε τα συναισθήματά της, @εδώ μέσα αναζητά το χέρι που θα απλωθεί να σφίξει το δικό της και να της δώσει κουράγιο να ξεπεράσει τους φόβους της, τις αγωνίες της και την απελπισία της για ν' αντέξει τον πόλεμο που της άνοιξαν, εδώ μέσα αναζητά τη ζεστασιά που θα λιώσει τους πάγους κι αν ακόμη δεν βγει νικήτρια στον αγώνα της αυτό, τουλάχιστον να μη νοιώσει μόνη, αλλά νοερά να έχει ένα @στέκι και έναν @ώμο να ακουμπήσει για να κλάψει!!
**Σ' ευχαριστώ @ανασαιμιά μου που με προσκάλεσες να πω την ιστορία του avatar μου και μου έδωσες την ευκαιρία απόψε που το τοπίο άρχισε πάλι να μαυρίζει και τα σύννεφα μαζεύτηκαν γύρω και προμηνύουν νέες σφοδρές καταιγίδες, να βγάλω από μέσα μου την πίκρα που με βαραίνει και να νοιώσω ότι κάπου εδώ δίπλα μου, υπάρχει κάποιος που με νοιάζεται και με πονά, κι ας μην είναι αλήθεια, κι ας είναι μόνο στη φαντασία μου!
Το έχω ανάγκη @φίλοι μου να σας νοιώθω μαζί μου!! Σας χρειάζομαι!!
Κάποτε ίσως μάθετε όλη την αλήθεια για μένα, ποια είμαι, με ποιούς τα έβαλα και τι μου έκαναν!!
Προς το παρόν σας ευχαριστώ που είστε @εδώ...
UPDATE 21-2-2009, ώρα 15.50΄: Πριν λίγο έλαβα από τον @ηλιογράφο το παρακάτω mail με δώρο την υπέροχη αυτή φωτογραφία!
"Μαριάννα μόλις διάβασα τη σημερινή σου ανάρτηση και μετά έκανα κλικ για να διαβάσω και την παλιότερη που συσχετίζεται.
Δέξου αυτό το μικρό δώρο ως δείγμα εκτίμησης για το άτομό σου, μία από τις καλύτερες φωτογραφίες μου.
Σε αυτό τον άτοπο τόπο, "συνάντησα" υπέροχους ανθρώπους"
Του απαντώ:Να λοιπόν γιατί άξιζε τον κόπο που βρέθηκα μέσα @εδώ και συνάντησα @φίλους αγαπημένους που μέσα σ' αυτούς σήμερα ξεχωρίζεις κι εσύ!
Σ' ευχαριστώ καλέ μου διαδικτυακέ @φίλε!
:)))
|
