Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

ΑΓΑΠΗ! Τούτο το φως σβήνει πληγές και μίση παλιά...



Και ενώ όλα γύρω μου καταρρέουν...
Ενώ η μανία της απληστίας και της αλλαζονίας σκοτώνει ανθρώπους, κοινωνίες, κράτη και καταντάει τον άνθρωπο ένα μηδενικό στο τίποτα της μιζέριας και της απανθρωπιάς... εγώ ψάχνω μέσα μου τη λύση...
Ζητώ ν' αγγίξω την ουσία του ανθρώπου, να θυμηθώ το σχέδιο της ζωής που εγώ επέλεξα για μένα, ίσως πριν ακόμη γεννηθώ, με μόνο σκοπό να τελειωθώ και να απογειωθώ από το βούρκο και τη σαπίλα που μ' ανάγκασαν να ζω...
Φαντάζομαι έναν κόσμο ενωμένο, χωρίς πολέμους, μ' ανθρώπους ευτυχισμένους, κι η αγάπη νάναι ο μόνος βέβαιος οδηγός του...
ask.... don olumden, αγάπη, φως!! Δύο γυναίκες τραγουδούν! Μία Τουρκάλα και μία Ελληνίδα: Sertap Erener και η Μαντώ...
Ενώνουν τις φωνές τους και η γλώσσα πια δεν ξεχωρίζει... Τουρκική και Ελληνική... οι καρδιές γνωρίζουν και δεν λαθεύουν... η αγάπη σ' όποια γλώσσα κι αν εκφραστεί αυτό που αντανακλά είναι φως και μόνο φως! Αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους... αγάπη ανάμεσα στους λαούς!
Ενώστε τα χέρια, φορέστε την πανοπλία της αγάπης και τραγουδείστε:  
Φως τούτο το φως
Σβήνει πληγές και μίση παλιά!

Αψηφίστε τους δυνάστες και προχωρείστε! φαντάζουν τόσο γελοίοι μέσα στη δυστυχία της ανέραστης μοναξιάς τους και της κενότητας της "στερημένης" γυαλιστερής χλιδής τους..  .
Η ανθρωπότητα θα προχωρήσει χωρίς αυτούς... η αγάπη θα γίνει μοχλός για να ανασηκωθούμε από το βάραθρο που μας πέταξαν... 
Θα φτιάξουμε κοινωνίες για τον άνθρωπο κι όχι ο άνθρωπος για τους καρεκλοκένταυρους πονηρούς που λες και νομίζουν ότι ανακάλυψαν το Θεό.  
Η Αγάπη  είναι το φως για να ζήσουν τα ανθρώπινα όντα τη ζωή που τους αξίζει με  ανθρωπιά, όπως αρμόζει στην ουσία των ανθρώπων και όχι των σκλάβων!! Εμείς για εμάς μπορούμε να κάνουμε πράξη την ανθρώπινη κοινωνία ακυρώνοντας όλα αυτά τα παχύδερμα που θεωρούν τους εαυτούς τους άξιους να μας κυβερνούν ενώ είναι απλά ξεγάνωτοι τενεκέδες!
 
Ask, kac buyumden
Ask, don olumden
Ask, bir sebepten
Gel, gir dunyama
(Αγάπη, δραπέτευσε από τη μαγεία μου
Αγάπη, επέστρεψε από το θάνατο
Αγάπη, με κάποια αιτία
Έλα, μπές στον κόσμο μου)

Ask, don olumden
Bir sebepten, gir dunyama
Ask, don olumden
Gec tenimden, gel gir dunyama
(Αγάπη, επέστρεψε από το θάνατο
Με κάποια αιτία
Μπες στον κόσμο μου
Αγάπη, επέστρεψε από το θάνατο
Πέρνα το δέρμα μου
Έλα, μπες στον κόσμο μου)

Φως αν μου γελάς
Φως σαν μου μιλάς
Αχ! Μη με φοβάσαι
Μη μου το χαλάς

Φως σε δυο καρδιές
Πες ότι θες με τα φιλιά
Φως τούτο το φως
Σβήνει πληγές και μίση παλιά

Gel artik, sozum sabrim kalmadi
Beni duysana,
duysana duysana duysana
(Έλα τώρα, δεν έχω άλλη υπομονή
άκουσέ με, άκου άκου άκου)


Ακούω το τραγουδάκι αυτό και ονειρεύομαι μια Ελλάδα αναστημένη που θ' ανήκει στους Έλληνες και θ' αγκαλιάζει πανανθρώπινα τον πόνο καθενός πολίτη του κόσμου, που έτυχε να βρεθεί στην αγκαλιά της...

12 σχόλια:

Aνεμος είπε...

Oταν η πολιτικη ξεχωριζει απο την καρδια
οταν ολοι ειμαστε ενωμενοι στην παγκοσμοιοποιηση
οταν δυο γυναικες μια ελληνιδα και μια τουρκαλα ενωνουν τις φωνες τους και λενε
τουτο το φως σβηνει πληγες
και μιση παλια
μένω άναυδος
Ask, don olumden
Αγάπη, επέστρεψε από το θάνατο
και θα επιστρέψουμε όλοι απο τον Εφιάλτη
συγκλονιστική ανάρτηση Μαριάννα
άφωνος..

marianaonice είπε...

@Άνεμε
Όπως πάντα έριξες την ιδέα με το τραγούδι κι εγώ απλά ταξίδεψα τη σκέψη μου και ονειρεύτηκα...
:))

Ανώνυμος είπε...

Φαντάζομαι έναν κόσμο ενωμένο, χωρίς πολέμους, μ' ανθρώπους ευτυχισμένους, κι η αγάπη νάναι ο μόνος βέβαιος οδηγός του...
ask.... αγάπη, φως!! Δύο γυναίκες τραγουδούν! Μία Τουρκάλα και μία Ελληνίδα: Sertap Erener και η Μαντώ...
Ενώνουν τις φωνές τους και η γλώσσα πια δεν ξεχωρίζει... Τουρκική και Ελληνική... οι καρδιές γνωρίζουν και δεν λαθεύουν... η αγάπη σ' όποια γλώσσα κι αν εκφραστεί αυτό που αντανακλά είναι φως και μόνο φως! Αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους... αγάπη ανάμεσα στους λαούς!
Ενώστε τα χέρια, φορέστε την πανοπλία της αγάπης και τραγουδείστε:
Φως τούτο το φως
Σβήνει πληγές και μίση παλιά!

Aνεμος είπε...

Φαντάζομαι έναν κόσμο ενωμένο, χωρίς πολέμους, μ' ανθρώπους ευτυχισμένους, κι η αγάπη νάναι ο μόνος βέβαιος οδηγός του...
ask.... αγάπη, φως

BUTTERFLY είπε...

Υπεροχη αναρτηση! Απο αυτες που φερνουν στα ματια δακρυα, που αφηνουν το νου να ταξιδεψει, την ψυχη να τολμησει να ονειρευτει. Που ομως σε στηνουν και μπροστα στον καθρεφτη και σε ρωταει, επιμονα: "εισαι ετοιμος να στερηθεις για μια καλυτερη κοινωνια; μπορεις, τολμας να αγαπησεις;"

Μαριάνθη είπε...

ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΞΕΣ ΜΑΡΙΑΝΑ ΜΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΑΥΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΑ.ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΡΙΖΩΝΕΙ ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΟΝΟΥΝ.ΧΑΛΑΡΩΝΕΙ , ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.ΟΛΑ ΓΑΛΗΝΕΥΟΥΝ. ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ.

marianaonice είπε...

@Ανώνυμε
Η αγάπη είναι φως που σβήνει πληγές και μίση παλιά!

@Ανεμε
Σ' όλες τις γλώσσες η αγάπη είναι φως!

@πεταλουδίτσα μου
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...
Συναισθήματα και ελπίδες που πλημμυρίζουν την ύπαρξή μας μέσα σ' αυτή τη σκοτεινιά που μας έριξαν και απλά θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας...
Οι τολμηροί θα πάμε μπροστά! ναι θ' αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας στα βάθη του και μετά το συνάνθρωπο... μόνο έτσι θα ξεπεράσουμε τους βρυκόλακες και θα τους γυρίσουμε στα σκοτάδια τους...
Φιλιά!

marianaonice είπε...

@Μαριάνθη μου
Με τιμά που εσύ βρήκες ουσία στην ανάρτησή μου αυτή...
εμείς καταλαβαινόμαστε... ;)

Άστρια είπε...

Αγάπη και Φως, μα είναι τόσο άρρητα δεμένα, σαν δυο καρδιές που χτυπούν σε μία!


Μαριάννα μου να είσαι καλά γεμάτη αγάπη και φως.
Σε φιλώ

marianaonice είπε...

@Άστριά μου
Είναι το μόνο που ίσως φωτίσει ξανά το δρόμο μας σ' αυτό το ταξίδι της ζωής μας...
Και εσύ να είσαι καλά αστεράκι μου και νάχουμε αντοχές στα δύσκολα που ήρθαν...
Φιλάκια!
:))

THEODORE TENEZOS είπε...

agaph kai fos

h pigi tis zois tis sin-xoresis kai tis apeleftherosis
h pio omorfi anartisi

marianaonice είπε...

Θοδωρή!!!
Χαίρομαι που σου άρεσε!! Και χαίρομαι που πέρασες από @εδώ!
Φιλιά!

Είναι φριχτό να μένεις μόνος στη ζωή ...?

Η ζωή καμιά φορά σε βάζει σε δικό της δρόμο και τον ακολουθείς θέλοντας και μη... μέχρι να σε βγάλει στο ξέφωτο...   Χάθηκα από εδώ λό...