Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

ΛΙΜΑΝΙ...

Τα βαρέθηκα όλα!!
Τρόμαξα από την υποκρισία γύρω μου...
Φοβήθηκα τους καιροσκόπους και
βρωμίστηκα από τους λασπολόγους...
Έκλαψα για τους αδιάφορους και
θύμωσα μ' αυτούς που σε θυμούνται
μόνον όταν θέλουν κάτι να σου ζητήσουν...

Γι' αυτό κατέφυγα πάλι στα παλιά μου κιτάπια..


Παγωνιά...
Αγέρας ανατριχιαστικός.
Γύρω ερημιά, μάτια θολά.
Βαδίζω αργά, αφηρημένα...
Χάνομαι στα μικρά παγωμένα δρομάκια.
Νοιώθω μόνη, μα σίγουρη!
Έχω εμπιστοσύνη στα πανύψηλα κυπαρίσσια.
Ξαποσταίνω στο κρύο μάρμαρο των σταυρών.
Ήσυχος κόσμος, ο σιωπηλός κόσμος των νεκρών.
Γαληνεμένο λιμάνι για την φουρτουνιασμένη ψυχή
ο χώρος του νεκροταφείου...



"Είχα μια αγάπη μια φορά"...
ΛΥΔΑΚΗΣ

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

.

53 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Ακόμα και στα νεκροταφεία φτάνει κάποια στιγμή ο φωνή του μουζίνη πετεινού που αναγγέλει την καινούρια μέρα που ξημερώνει πάνω από τα κεραμίδια.
Μόνο οι νεκροί δεν ακούνε το σάλπισμα του πρίγκηπα της αυγής...
Οι ζωντανοί είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε και την επόμενη μέρα γι αυτό οπλίσου με κουράγιο, άσε πίσω σου ότι σε πόνεσε και όλα θα πάνε καλά.

thanasis είπε...

κανε περα αυτους που σε πικρανανε.κοιτα μπροστα βρες αουτους που σ αγαπανε και θα ερθει ξαστερια.

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Τελικά, μόνο οι νεκροί είναι ακίνδυνοι...

Ή

μήπως είναι οι πιο επικίνδυνοι;...

Δεν ξέρω, καλή μου φίλη... Έχω μπερδευτεί κι εγώ...

Όμως, σου στέλνω τα φιλιά μου!... Για δύναμη. Για θάρρος!....

Καλημέρα!!!

laplace78 είπε...

καλημερα Μαριαννα.
καπως στην ιδια φαση ειμαι κ εγω..
καλη δυναμη,θα περασει κ αυτο..
Μια μεγαλη εσωτερικη παλη ειναι καθε φορα που διαπιστωνουμε το ποσο λιγοι ειναι καποιοι γυρω μας..

καλο 3μερο να εχεις..

LOCKHEART είπε...

Μακριά απο την υποκρισία και την ψευτιά δεν την μπορώ με τίποτα

Roadartist είπε...

Αχ βρε Μαριάννα, οι περισσότεροι έτσι είναι όπως τα λες.. Αλλά η ζωή αξίζει ακόμη και έτσι..
Μου φαίνεται ότι υπερτερούν αυτά στη ζωή μας.. γι'αυτό και πρέπει με καθε θυσια να προφυλαγόμαστε.. να κρατάμε μακρυά ότι ψεύτικο, με όποιο τίμημα..

Swell είπε...

Φτιάξε τη δική σου πολιτεία, που θα σου δίνει όσα δεν μπορεί (ή δεν θέλει) η επίσημη.

skouliki είπε...

η σιωπη ειναι το καλυτερο οπλο αδιαφοριας

προχωρα παρακατω

φιλακι

Αθανασία είπε...

Γειάσου καλή μου Μαριάννα...εγώ να δείς πως και πόσο έχω μπουχτίσει από τη σαπίλα και τη βρωμιά του κάθε άσχετου...και τυχάρπαστου... σαπίλα παντού....και ασχήμια..ψυχική κυρίως..που για μένα είναι ό,τι το χειρότερο..δε με πειράζει τόσο ένας άνθρωπος εμφανισιακά και εξωτερικα άσχημος (τρόπος του λέγειν)...όσο ένας ψυχικά άσχημος άνθρωπος...αυτό για μένα πάει πολύ..δε το αντέχω με τίποτε....τη σκ....τοψυχιά (μετά συγχωρήσεως)....ωραίο το ποιημά σου...αλλά το βρίσκω κάπως απαισιόδοξο και δε μ αρέσει αυτό..θα το προτιμούσα λίγο πιό λαμπερό......φιλάκια.....

Κούκος είπε...

Σε αυτά τα παλιά κιτάπια, να καταφεύγεις τακτικότερα...

Έχει την ομορφιά της η μοναξιά!

agapi είπε...

Κάθε φορά μετά από τέτοιες δοκιμασίες, έγινα ακόμα πιο δυνατή… και πιο σοφή. Τις στιγμές όμως που τις πέρασα, μου φαινόταν ασήκωτη η αδικία. Προχώρα. Δεν αξίζει να δώσεις σημασία στους ανάξιους ούτε με μια σταγόνα πόνου ψυχής σου. Αυτά τα καθάρματα συνήθως, είναι αυτοί που θα έπρεπε να νιώθουν πόνο, σαν θεια δική. Αλλά τους αγαπάει τόσο πολύ ο διάβολος, έτσι ώστε τους έκανε απόλυτα αναίσθητοι. Χωρίς συνείδηση, χωρίς συναισθήματα, χωρίς τίποτα άλλο εκτός από ένα τεράστιο εγωισμό. Συνήθως άλλα λένε και άλλα κάνουν, τηρώντας το ρητό: "Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης". Κατάλαβα πια ότι η σιωπή του θύματος τους, τους κάνει ακόμα πιο αδίστακτοι. Ποτέ μην κάνεις πίσω μπροστά στα σκουλήκια. Αλλά πρώτα σιγουρέψου απόλυτα ότι είναι όντως αυτά τα σκουλήκια και όχι οι άλλοι, οι ενδιάμεσοι… Και πολλά άλλα…
Σε περιμένω στο νησί.
Υ.Γ. Πάντα να ξέρεις ότι τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη αξία από μια καθαρή ψυχή και συνείδηση. Όσο πιο καθαρή είναι, τόσο πιο δυνατή γίνεται.

mariana είπε...

Το μόνο αντίδοτο για τους διεφθαρμένους είναι η περιφρόνηση.
Καλό βράδυ Μαριάνα.

marianaonice είπε...

@Μοναχικέ μου Λύκε
Μόνο οι νεκροί δεν ακούνε το σάλπισμα;;
Δεν ακούνε άραγε;; Μα και οι ζωντανοί - νεκροί δεν ακούνε το σάλπισμα κι ας αναγγέλλει την καινούρια μέρα.
Γι' αυτούς το σκοτάδι της ψυχής τους δεν αφήνει τον ήλιο να ...φανεί!

@thanasi
Δεν είναι πάντα εύκολο να κάνεις πέρα όσους σε πίκραναν... όσο κι αν το θέλεις η καρδιά σου δεν σ' αφήνει κι αυτοί που σ' αγαπάνε καμιά φορά είναι δίπλα σου, αλλά δεν τους βλέπεις!

@Λίτσα μου
Έτσι ένοιωσα όταν έγραψα αυτό το έμμετρο... Είχα πράγματι μόλις γυρίσει από ένα νεκροταφείο που η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου με έφερε εκεί, και το συναίσθημα που ένοιωσα εκεί μέσα, όταν περπάτησα ανάμεσα στα μνήματα, ήταν μία γαλήνη και μία άφατη επιθυμία να ζούσα κι εγώ λίγη από αυτή τη γαλήνη. Ειλικρινά σου λέω τη ζήλεψα αυτή τη γαλήνη των νεκρών...

marianaonice είπε...

@laplace78
Σ' ευχαριστώ καλέ μου @φίλε για τα ζεστά σου λόγια!
Ναι υπάρχουν πολλοί γύρω μας, που είναι πραγματικά λίγοι για μας, όμως τι μ' αυτό;; Καταφέρνουν πάντα σχεδόν να είναι οι ρυθμιστές της ζωής μας!

@LOCKHEART
Ποιός την μπορεί την υποκρισία και την ψευτιά;;
Θα μου πεις αυτοί που είναι πλασμένοι από αυτά τα υλικά!

@Roadartist μου
Η ζωή αξίζει, σίγουρα ακόμη και με τον πόνο της!! Καμιά φορά δεν τα καταφέρνουμε να κρατάμε μακριά ό,τι μας πονάει, όμως ακόμη κι έτσι αξίζει τον κόπο...

marianaonice είπε...

@swell
Αυτή τη δική μου πολιτεία έχω φτιάξει και προσπαθώ να τη θωρακίσω από τα βέλη της άλλης της επίσημης!
Μα δεν τα καταφέρνω πάντα...

@skouliki μου
Ναι τη σιωπή επέλεξα κι εγώ για να πολεμήσω τους αδιάφορους και καιροσκόπους!

@Αθανασία μου
Ασχήμια είναι μόνον αυτή της ψυχής!
Αυτή δεν αντέχεται!!
Θάρθουν και τα αισιόδοξα καλή μου!
Φάσεις είναι της ζωής μας και περνάνε...
:)

marianaonice είπε...

@κούκε μου
Συμφωνώ! Έχει την ομορφιά της η μοναξιά!! Όσοι ξέρουν μπορούν να τη δουν! Κι εσύ ξέρεις, φαίνεται!
Προτιμώ τη μοναξιά από το αδιάφορο πλήθος!
Νάσαι καλά φίλε μου!

@agapi μου
Καμιά φορά η σιωπή του θύματος είναι κύμα βουβό που αν ξεσπάσει θα πνίξει τους θύτες του!
Κι ίσως κάποτε συμβεί κι αυτό!
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

marianaonice είπε...

@mariana μου
Τους περιφρονώ όσο δεν φαντάζεσαι!
Αλλά δεν σκοτίζονται, σε διαβεβαιώνω!!
:))

marianaonice είπε...

@προς όλους
Για την ανάρτησή μου αυτή, πήρα από την @ανασαιμιά μας στο mail μου το παρακάτω σχόλιο, που για δικούς της λόγους, δεν θέλει αυτό τον καιρό να κυκλοφορεί στη μπλογκογειτονιά μας...
Πήρα την άδεια να το κρεμάσω εγώ εδώ το σχόλιό της, γιατί πράγματι φανερώνει ότι όχι μόνο κατάλαβε το νόημα της ανάρτησής μου αλλά σχεδόν ταυτίστηκε με αυτό!


αν σου έγραφα σχόλιο θα σου αφιέρωνα κι αυτό το τραγούδι

"Είναι οι άνθρωποι μου έλεγες πουλιά,
σα χειμωνιάσει πάντα μακριά πετάνε
κι έρχονται ίσως να σε δουν κάποια βραδιά,
αν έχουν σπάσει τα φτερά τους ή αν πεινάνε."

Meropi είπε...

Α πα πα πα! Μαριάνα μου, το καρναβάλι μπήκε, κι εσύ θυμήθηκες τους νεκρούς και τα νεκροταφεία!!! Ποιός σε πείραξε πάλι φιλενάδα??

marianaonice είπε...

@Mερόπη μου
Χαχαχα!! Μη τρομάζεις!!
Παλιό είναι το ποιήμα, αλλά πραγματικά και σήμερα ζηλεύω αυτή τη γαλήνη των νεκροταφείων. Έχουν μια φοβερή έλξη οι περίπατοι ανάμεσα στα σιωπηλά δρομάκια τους!...
Ποιός να με πείραξε;; Αυτοί που τα τελευταία τρία χρόνια έχουν καταφέρει να γίνουν ρυθμιστές της ζωής μου και μ' έβαλαν ν' απολογούμαι σ' εκατό μεριές για αυταπόδεικτα πράγματα!!!
Απολογήθηκα και σήμερα, σε μία απ' αυτές!! Θα τα πούμε και τηλεφωνικά... :))

Takiz είπε...

Νοιώθω μόνη, μα σίγουρη....


σίγουρη για βήμα μικρο..παιδιού...
και ο λαβύρινθος τελειώνει...
όμορφο ταξίδι ...

μα είμαι άνθρωπος που επιλέγω να ξαναμπώ σε νέα περιπέτεια...

αυτό το ταξίδι ....δεν θέλω να τελειώσει ποτέ....

αυτό το ταξίδι είμαι εγώ ....


με ένα βλέμμα για αρχή ξανά Μαριάννα μου.....

αντωνης είπε...

Μια καλησπερα περασα να πω στη φιλη μου.
Αλλη μια μπορα ειναι και θα περασει, αυτο θελω να πιστευω.

:)

Καλο 3ημερο!

Aristodimos είπε...

Πως να μην τα βαρεθεις ολα Μαριάννα μου με τα χάλια μας....
Πιάσαμε πατο πια και δυσκολο κατι να μας συνεφέρει ! ! !

Ενα όμορφο τριήμερο να εχεις ξεκομμένη απ όλα αυτα...
Καλή Σαρακοστή

Αρης

b|a|s|n\i/a είπε...

έχουν μια περίεργη ησυχία οι χώροι αυτοί. ακούς τα τριξίματα από τα τζαμάκια. ακούς τις ανάσες των καντηλιών. ακούς τα μάτια από τις εικόνες πίσω από τα τζαμάκια. ακούς τον ήχο του καπνού του τσιγάρου σου. ακούς. και χαμογελάς. γιατί δεν νοιώθεις μοναξιά. ούτε οι εικόνες. και οι σιωπές.

b|a|s|n\i/a είπε...

και ένα πολύ καλό τριήμερο!!! βεβαίως βεβαίως σου εύχομαι :)))

Roadartist είπε...

Καλό 3μερο, να ξεκουραστείς, να βρεθείς με ανθρώπους αληθινούς και αγαπημένους.. Τους άλλους άστους όσο πιο μακρυά γίνεται να μη σε αγγίζουν.. Μακριά ότι μας χαλάει!
Φιλιά να είσαι χαμογελαστή!

marianaonice είπε...

@Takiz μου
Πόσο δίκιο έχεις!!
Πάντα το ταξίδι αυτό όσο κι αν μας πονάει είναι συναρπαστικό και πάντα εκεί που νομίζεις ότι έφθασε το τέρμα κάνεις πάλι καινούρια αρχή!

@Aντώνη μου
Καλησπέρα!
Δεν τις φοβάμαι πια τις μπόρες!
Άλλωστε όλη μου η ζωή μια συνεχής μπόρα πια μου φαίνεται!
Συνήθισα τόσο που σε λίγο χωρίς μπόρες δεν θα μπορώ να ζήσω...
Ας έρχονται μπόρες λοιπόν, αρκεί οι φίλοι μου να μη με εγκαταλείπουν και να περνούν να με βλέπουν και να μ' ακούν.
Σ' ευχαριστώ καλέ μου φίλε που παρόλες τις καινούριες έγνοιες και απασχολήσεις που έχεις αυτό τον καιρό, δεν με ξεχνάς και δεν παραλείπεις να μ' επισκέπτεσαι.

@Άρη μου
Καλές απόκριες και καλή Σαρακοστή και σε σένα!
Να περάσεις όμορφα και ξεκούραστα!
:)

marianaonice είπε...

@ b|a|s|n\i/a
Έτσι είναι Βασίλη! Ο χώρος του νεκροταφείου για μένα ήταν πάντα από παιδί σχεδόν, όταν πήγαινα ν' ανάψω το καντηλάκι των παπούδων μου, ένα λιμάνι γαλήνης, που ενώ όλα γύρω είναι τόσο σιωπηλά, ξεχωρίζεις τα τριξίματα των καντηλιών, το θρόϊσμα των λουλουδιών και των κυπαρισσιών και το κελάηδημα των πουλιών...
Εσύ, η φύση και οι "σπλαχνικοί" νεκροί που σιωπηλοί σε παρακολουθούν και λες και κατανοούν αυτό που σε βασανίζει και νοιώθεις να σε συμπονούν...
Άλλωστε απ' αυτούς δεν περιμένεις τίποτε περισσότερο και δεν κινδυνεύεις ν' απογοητευτείς από την ασπλαχνία τους και την αδιαφορία τους!

Καλό τριήμερο και καλές Απόκριες σε @όλους σας εύχομαι και καλή Σαρακοστή!!

marianaonice είπε...

@Roadartist μου
Μικρή μου @φίλη σ' ευχαριστώ!!
Εύχομαι να περάσεις όμορφα κι ονειρεμένα το τριήμερο με αγαπημένους ανθρώπους, έτσι όπως εσύ ξέρεις να αναλώνεις σωστά και δημιουργικά το χρόνο σου...
Φιλάκια!

VaD είπε...

Aφού σε γαληνεύει.....

εμένα πάντα με τρομαζε,
ακόμα και τη μέρα...

Καλές Απόκριες...

marianaonice είπε...

@Vad
Πάντα η σχέση μου με τους νεκρούς ήταν καλή! Ίσως γιατί όσους αγαπημένους έχασα με την πάροδο των χρόνων έφυγαν γαλήνια σχεδόν όλοι και κυρίως ένας παππούς μου (θείος της μαμάς μου και νονός της) που ήταν ιερομόναχος και έσβησε στο σπίτι μας, στα 93 του χρόνια σαν να κοιμήθηκε, αφού πρώτα θύμιασε και μας ευλόγησε όλους μας... Ήταν ο πρώτος νεκρός της οικογένειάς μου και για μένα ήταν ένας πολύ γαλήνιος θάνατος σαν ύπνος... Ποτέ δεν τον φοβήθηκα και μέχρι και σήμερα όταν αισθάνομαι ζόρια τον επικαλούμαι τον παππού αυτόν και νοιώθω ότι είναι δίπλα μου... Περίεργο συναίσθημα... αλλά με κάνει να μη φοβάμαι καθόλου τους νεκρούς!
Δες λίγο εδώ αν έχεις χρόνο και θα με καταλάβεις ίσως.
Τους ζωντανούς φοβάμαι Vad μου!!!
Αυτοί είναι επικίνδυνοι!!

zoyzoy είπε...

Έχεις δίκιο Μαριάννα μου όσοι έχουν εξοικειωθεί με τον θάνατο δεν φοβούνται.Εγώ πάλι όταν βρίσκομαι σε τέτοιους χώρους και αναγνωρίζω γνωστούς μου(επαρχία βλέπεις όλοι γνωστοί)τρομάζω με την ματαιότητα!!Αγωνιζόμαστε,δημιουργούμε και τέλος τι μένει τίποτα απογοήτευση και μοναξιά. Κράτησε αμόλυντη την ψυχή σου χωρίς μίση και έχθρες γιατί όλα μάταια είναι.Καλό 3ήμερο με χαρά να'χεις!!

JamanFou είπε...

Πού θα πάει, θάρθει και το απάνεμο λιμάνι... Και θα γίνεις και πιο δυνατή...
Καλό τριήμερο σου εύχομαι

phlou...flis είπε...

Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι νεκροί με τους νεκρούς. Εσύ μείνε με τους πρώτους. Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε, από ψηλά αν τους κοιτάξεις θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι που στη στιγμή θα τους ξεχάσεις...

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Η ιστορία σου είναι πολύ λυπητερή αλλά και πολύ ωραία, η μοναξιά είναι τραγική ...

rain είπε...

Πάρε μια βαθιά ανάσα
πάρε χρώμα απ'τον ουρανό
και μην κοιτάς άλλο κάτω
Θα περάσει κι αυτό........

ποιώ-ελένη είπε...

καλές απόκριες καλή μου
νυστέρι στο κακό
νυχτέρι μου
μαριάννα μου

Side21 είπε...

Με τους νεκρούς ...
μπορείς να μιλήσεις !!!
Αυτοί τουλάχιστο δε θα δυσφορήσουν
Δε θα σου χαρίσουν ψεύτικη συμπόνια.
Με τους "ζωντανούς νεκρούς" τι γίνεται;
Χαμένα λόγια σε "ώτα μη ακουόντων" !!!
Καλό σου μήνα ...

leondokardos είπε...

Μαριάνα μου είμαστε ...καταδικασμένοι να ζήσουμε. Σκληρή η ζωή, απονιά γύρω μας,ΜΟΝΟΙ πονάμε,αλλά όπως κιαν είναι, παραμένουμε σκλάβοι της ΖΩΗΣ.
Προχωράμε και πορευόμαστε με αυτούς που μας νιώθουν, όσο λίγοι κιαν είναι...
Καλή Σαρακοστή.

Λουλούδι είπε...

Mαριανα μου,καλο σου μηνα και καλα κουλουμα!Συνεχισε τον αγωνα σου,ειμαι σιγουρη οτι θα δικαιωθεις.Φιλια

marianaonice είπε...

@zoyzoy μου
Αυτή τη ματαιότητα αν τη συνειδητοποιούσαμε όλοι ο κόσμος μας θα ήταν πολύ διαφορετικός!!
Όμως πνιγόμαστε στο τίποτε και αφήνουμε τη ζωή να κυλά μέσα από τα δάχτυλά μας σαν το νερό που γλυστρά μέσα από τη χούφτα και δεν μπορείς να το συγκρατήσεις...

@Jaman Fou μου
Σ' ευχαριστώ @φίλη μου!
Σίγουρα όλη η ιστορία αυτή με έκανε σοφότερη σαν άνθρωπο και σαν επαγγελματία της δουλειάς μου και μου έδειξε ότι έχω δύναμη που δεν τη γνώριζα!
Αυτά είναι τα θετικά μιάς αρνητικής κατάστασης!!

@phlou.flis
Έτσι ακριβώς!! Mέσα στη σκέψη μου είσαι!!
:))

Καλές Απόκριες @φίλοι μου!! Καλή Σαρακοστή!

marianaonice είπε...

@Ιωάννη Κ.
Ναι η ιστορία μου είναι θλιβερή όχι μόνο για μένα αλλά για τον τόπο μας που έχει φθάσει στο έσχατο σημείο της διαφθοράς και της ατιμωρησίας των διεφθαρμένων!
Η μοναξιά για μένα πια δεν είναι τραγική... Γίναμε φίλες!! :)
Και σίγουρα είναι πιο καλή από το πλήθος των αδιάφορων και άσπλαχνων φίλων που σε θυμούνται μόνον όταν σε χρειάζονται...

@rain
Δεν κοιτώ πια κάτω Βροχούλα μου!
Μόνο ψηλά κοιτώ και τους προσπερνώ!
Είτε περάσει είτε όχι εγώ έμαθα απ' αυτό πολλά πράγματα στη ζωή μου!

@ελένη-ποιώ
Νυστέρι Ελένη μου, νυστέρι!!

Καλές απόκριες και καλή Σαρακοστή @φίλοι μου!!

marianaonice είπε...

@side21
Έτσι όπως το λες! Οι νεκροί δεν ξέρουν να υποκρίνονται ούτε να φθονούν!
Μόνο να σ' ακούνε υπομονετικά ξέρουν... χωρίς ψεύτικα λόγια και παρηγόριες!!

@Λεοντόκαρδε μου
Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε ή ευτυχώς είμαστε προορισμένοι να ζήσουμε παρά τις αντιξοότητες της ζωής μας;;
Αυτό για μένα θα είναι ένα αναπάντητο ερώτημα στη ζωή μου όλη!
Τι να πω;; Σίγουρα κάποιοι σπλαχνικοί συνοδοιπόροι μας υπάρχουν αρκεί να τους ανακαλύπτουμε, γιατί καμιά φορά νομίζεις ότι τους ανακάλυψες μέχρι ν' αποδειχθούν κι αυτοί καιροσκόποι!!

@Λουλούδι μου
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια @φίλη μου!

Καλές απόκριες και καλή Σαρακοστή σε @όλους!!

Άστρια είπε...

Ουπς, Μαριάννα εδώ η ειδικότης μου.
Ένα λιμάνι αγκαλιά με ήρεμα νερά, βαρκούλα αραγμένη μέσα με σιγουριά και γύρω να πετούν τα θαλασσοπούλια. Ο αγέρας να φυσά και η θάλασσα έξω φουρτουνιασμένη. Και τα θαλασσινά τέρατα, πραγματικά ή μυθικά, να μην τολμούν να έρθουν εκεί.

Αυτό το λιμανάκι σου εύχομαι φίλη μου.

Πολλά φιλιά και καλή Σαρακοστή.

habilis είπε...

Ενα κλίκ είναι .
Για να τους την βγούμαι από τα βραχάκια.
Το ψάχνω και εγώ αυτό το κλίκ ,και άντε να το βρείς..

gregory είπε...

ΜΑΡΙΑΝΑ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ....

marianaonice είπε...

@Άστριά μου
Σ΄ ευχαριστώ @φίλη μου για την ευχή σου. Αυτό το απάνεμο λιμάνι νόμιζα ότι το βρήκα κάποιες φορές μα ήταν ψευδαίσθηση. Μόνο στη φαντασία μου υπήρχε, δυστυχώς!
Σε φιλώ!
Καλή εβδομάδα, καλή Σαρακοστή!

@habilis
Άμα το βρεις πες μου κι εμένα σε παρακαλώ πολύ! Χρόνια το ψάχνω αυτό το κλικ! :)
Καλή εβδομάδα @φίλε, καλή Σαρακοστή!

@gregory
Kαλή εβδομάδα, καλή Σαρακοστή @φίλε μου! Ναι το βλέπω, έρχεται η Άνοιξη στη φύση, ας έρθει και στις καρδιές μας! :))

skouliki είπε...

καλο μηνα
καλα καμια φορα και οι φωνες εχουν καλο αποτελεσμα τυπου "σκασε εσυ"
"φερε καφε" "τσακισου"
χχαχα
κτλ

marianaonice είπε...

@skoulikaki μου
Το εφαρμόζω καμιά φορά κι αυτό αλλά δεν μου περνάει πάντα, χαχαχα!!
Άντε και καλή εβδομάδα!!
Ξανά στο μαγγανοπήγαδο όλοι μας!!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Σκέφτηκα γι' αρκετές μέρες πριν σου γράψω αυτό μιας κι υπάρχει ο φόβος να θεωρηθώ ψυχοπαθής, αφού είσαι ο πρώτος άνθρωπος που με κάνει να το εκμυστηρευτώ αυτό από δω μέσα.
Ήμουν 15 χρονών όταν έχασα τη γιαγιά μου και αφού ένιωθα ότι χρωστούσα στους προγόνους μου ανέλαβα να της ανάβω το καντήλι, ν' αλλάζω το νερό στα λουλούδια και γενικά να φροντίζω το μνήμα της.
Πολλές φορές μ' έπαιρνε σούρουπο μες το κοιμητήριο αφού βολτάριζα ατέλειωτα κοιτώντας τα μνήματα, συνειδητοποιώντας την έννοια της απώλειας και συμβιβάζοντας τη λογική μου με τη θέληση της Άτροπου...
Έπαιρνα ως αντάλλαγμα την ηρεμία και τη γαλήνη της ανάπαυσης, την καθαρότητα της σκέψης και την αίσθηση του "τυχερού" που 'μαι ακόμα ζωντανός.
Από τότε μέχρι τώρα πολλά άλλαξαν, μα αυτή μου η συνήθεια παραμένει.
Το μόνο, απλό και πικρό συμπέρασμά μου είναι ότι σήμερα δεν έχω απολύτως καμμία διαφορά παρά μόνο φέρω το χρέος ν' αγωνίζομαι όσο ο Θεός μου επιτρέπει να πατάω στα πόδια μου. Εξάλλου κανείς δεν σε θυμάται γι' αυτό που ήσουνα αλλά γι' αυτά που έκανες...
Σε φιλώ

marianaonice είπε...

@Στέλιο μου
Τι σύμπτωση!! Τα ίδια ακριβώς συναισθήματα ένοιωθα κι εγώ όταν κοριτσάκι πήγαινα ν' ανάψω το καντήλι του παππού και της γιαγιάς αργότερα...
Γαλήνη, ηρεμία, την καθαρότητα της σκέψης και την αίσθηση της "τυχερής" που ήμουν ζωντανή!
Και σήμερα κι εμένα οι περίπατοι ανάμεσα στα δρομάκια του νεκροταφείου, όταν τύχει, με γαληνεύουν και με ηρεμούν! Νοιώθω μια περίεργη ασφάλεια και αισιοδοξώ όταν σκεφτώ τη ματαιότητα που δυναστεύει τον κόσμο μας και ότι όλα είναι εντελώς προσωρινά σ' αυτό τον κόσμο!
Ακόμη κι ο πόνος της ψυχής μου για ο,τιδήποτε γαληνεύει, γιατί αισθάνομαι ότι είναι μηδαμινός μπροστά στην οριστική απώλεια...
Σ΄ευχαριστώ @φίλε που μου άνοιξες την καρδιά σου!

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

@"Ένα γελαστό απόγευμα"
Αντιθέτως εγώ με τους τάφους των γιαγιάδων δεν έχω πολύ σχέση. Ίσως (πρόφαση;) να φταίει πως είναι θαμμένες μακρύα, η μία στην Θεσσαλονική και η άλλη στην Μεσσηνία...

marianaonice είπε...

@Ιωάννη Κ.
Μα τότε πώς να έχεις σχέση;;
Θεσσαλονίκη με Μεσσηνία κι εσύ στη μέση μόνο στην προσευχή σου μπορούσες να τους συναντήσεις...
:)))